شکر تیغال

شکر تیغال ماده ای است به شکل گلوله ای تاول دار، به رنگ سفید مایل به زرد و با طعمی شیرین که در اثر زندگی حشره ای روی برگ و شاخه های گیاهی به نام خار شکر یا گل تیغال تولید می شود. پس از این که حشره برگ و شاخه را نیش می زند، پیله و لاروی خود را روی آن می گذارد و پس از رشد لارو در داخل پیله و طی دوره ی زندگی به صورت حشره درآمده، پیله را سوراخ می کند و از آن خارج می شود، پیله ی به جامانده را شکر تیغال می نامند.
ادامه مطلبآیکون

    طریقه مصرف شکر تیغال :
    طبع شکر تیغال :
    هشدار شکر تیغال :
    خواص درمانی شکر تیغال : ...
مشخصات
توضیحات تکمیلی
مشخصات

طریقه مصرف شکر تیغال

خوراکی (جوشانده/دم کرده/نوشیدنی)

طبع شکر تیغال

معتدل

محصول مورد استفاده شکر تیغال

گیاه کامل

نام های دیگر شکر تیغال

تیغال - تیهال - شوک الجمل - شوک الجمال

هشدار شکر تیغال

اسراف در خوردن آن باعث ایجاد آشفتگی و تهوع می شود.

نحوه مصرف درمانی شکر تیغال

- به عنوان ملین سینه و نیز برای تسکین سرفه های شدید، صاف کردن صدا و رفع شدت اخلاط، سوزش مری، خشونت سینه، خشکی گلو و معده، 10 تا 20 گرم از آن را تمیز کرده، بکوبید و بخورید.
- برای درمان سیاه سرفه، آن را نرم بسایید و با آب جوشانده ی شیرین بیان مخلوط کنید و هر روز پنج مرتبه هر بار یک قاشق از آن را میل کنید.
- برای برطرف کردن خشونت شش ها، باز کردن صدا و درمان سرفه ای که از غلبه ی خون و صفرا باشد، روزی ۶  مرتبه آن را با ژلاتین به طور مساوی بکوبید، در آب جوش بریزید و بخورید.
* مصلح آن شکر و ترنجبین است.

خواص درمانی شکر تیغال

ملین سینه است و از آن برای صاف کردن صدا و درمان سرفه های شدید، شدت اخلاط، سوزش مری، خشونت سینه، خشکی گلو و معده، سیاه سرفه و سرفه ای که از غلبه ی خون و صفرا باشد استفاده می کنند.
توضیحات تکمیلی
"شکر تیغال ماده ای است به شکل گلوله ای تاول دار، به رنگ سفید مایل به زرد و با طعمی شیرین که در اثر زندگی حشره ای به نام Larinus Maculatus، روی برگ و شاخه های گیاهی به نام خار شکر یا گل تیغال تولید می شود. پس از این که حشره برگ و شاخه را نیش می زند، پیله و لارو خود را روی آن می گذارد و پس از رشد لارو در داخل پیله و طی دوره ی زندگی به صورت حشره درآمده، پیله را سوراخ می کند و از آن خارج می شود، پیله ی به جامانده را شکر تیغال می نامند. گیاهی که میزبان این حشره است از تیره ی کاسنی و از خانواده ی Compositae است. این گیاه علفی، خاردار، پایا و کمابیش پوشیده از تارهای پنبه ای می باشد و بیشتر در دامنه ی کوهستان ها می روید. برگ های آن دراز، دارای بریدگی های عمیق، نامنظم و دندانه دار اند که در انتهای هر دندانه خار دیده می شود و رنگ برگ سبز روشن می باشد و گل آذین آن نیز به صورت یک کره ی خاردار است که در انتهای ساقه و به رنگ آبی تیره یا آبی روشن و گاهی صورتی دیده می شود. به طور کلی انواع گیاهان مولد شکر تیغال در آسیا، آفریقا و اروپا انتشار دارند. در ایران نیز در اطراف تهران، دامنه های البرز، دماوند، شیراز، تبریز، گلپایگان، تفرش و کرمان دیده می شود. "