برگ شنبلیله خشک

گیاهی است از خانواده ی Leguminosae، یک ساله، علفی، ایستا، برگ هایی متناوب و مرکب، گل هایی منفرد، به رنگ سفید، سفید مایل به زرد یا بنفش، میوه های کمانی شکل و دانه هایی به رنگ زرد حنائی تا قهوه ای با بوی قوی و معطر و طعمی تلخ است.
ادامه مطلبآیکون

    طریقه مصرف برگ شنبلیله خشک : ...
    طبع برگ شنبلیله خشک :
    خواص درمانی برگ شنبلیله خشک : ...
مشخصات
توضیحات تکمیلی
مشخصات

طریقه مصرف برگ شنبلیله خشک

موضعی (پماد/ضماد/لوسیون/روغن مالی),خوراکی (جوشانده/دم کرده/نوشیدنی)

طبع برگ شنبلیله خشک

گرم و خشک

فصل برداشت برگ شنبلیله خشک

تابستان

محصول مورد استفاده برگ شنبلیله خشک

برگ,گیاه کامل

نام علمی برگ شنبلیله خشک

Trigonella foenum-graecum L.

نام رایج انگلیسی برگ شنبلیله خشک

Fenugreck, common Fenugreek, Fenugreck Trigonella

نام های دیگر برگ شنبلیله خشک

خلبه - حلبه - شنبلیز - شملیت - شملیز - فریقه - شینبل - اقبال - الحلبه التبنيه اليونانيه - الحلبه

خانواده برگ شنبلیله خشک

Fabaceae, Leguminosae

نحوه مصرف درمانی برگ شنبلیله خشک

عمومی:
- شنبلیله را می توانید در آخرین لحظه ی بارداری یا زمان زایمان طبیعی همراه با غذا میل کنید و برای پرپشتی موی جنین نیز هفته ی آخر بارداری همراه با خرما میل نمایید.
- این گیاه همچنین به عنوان ادویه و چاشنی نیز مورد مصرف قرار می گیرد.
برگ شنبلیله:
- به عنوان محلل، ملین، منضج (دارویی که موجب تسهیل خروج خلط از بدن می شود) و برای افزایش ادرار و نیز درمان بیماری های سرد، تب، استسقا، سرفه های سرد، کمردرد، نرمی استخوان، سل استخوان، سل ریوی، برودت مثانه، قطره قطره ادرار کردن، ورم طحال، کبد و رحم آن را بخورید.
- برای درمان مرض قند یا دیابت، خشک شده ی آن را روی نان بپاشید و آن نان را به صورت خیلی برشته بپزید و همیشه از آن استفاده کنید.
- برای پرپشت شدن موی سر نوزاد، مادر باید از سه ماهگی هر روز شنبلیله ی خام را همراه با ساقه بخورد.
- به عنوان اعتدال دهنده ی اخلاط و نیز برای جلوگیری از خونریزی زیاد قاعدگی و درمان فشار خون، به مدت چند روز، هر روز صبح ناشتا ۲ مثقال (تقریبا 10 گرم) خشک شده ی آن را دم کنید و آب صاف کرده ی آن را بنوشید.
- برای درمان تنگی نفس (آسم) و زخم سینه، آب جوشانده ی آن را با عسل مخلوط کنید و مجددا بجوشانید تا قوام بیاید و بخورید.
- برای زیبا شدن پوست صورت و از بین رفتن جوش های غرور، آب تازه ی آن را بگیرید و به صورت بمالید. اگر آن را هر روز بر سر بمالید و موها را با شدت شانه کنید، آن ها را تقویت کرده و موخوره را از بین می برد. همچنین مالیدن آب آن ماه گرفتگی و ترک خوردگی های پوست ناشی از سرمازدگی را برطرف می سازد.
- برای حفظ سلامت موها، آن را با سنبل الطیب بجوشانید و هر روز با آب آن سر را بشویید.
- برای تسکین درد نقرس، آب تازه ی آن را بگیرید، با آب کلم مخلوط کرده و بر موضع بمالید.
- برای باز کردن سر سوزه، تازه ی آن را با انجیر تازه بکوبید و ضماد کنید.

خواص درمانی برگ شنبلیله خشک

عمومی:
- خلط آور، تقویت کننده ی دستگاه گوارش، افزایش دهنده ی شیر مادر، تحریک کننده ی رحم، تقویت کننده ی عملکرد لوزوالمعده، تقویت کننده ی دستگاه هضم، ضد التهاب رحم، ضد اسپاسم، از بین برنده ی چربی های موضعی و لاغر کننده اما اشتها آور است. از این گیاه برای افزایش شهوت و درمان ناتوانی جنسی آقایان، دردها و مشکلات قاعدگی، مسلولین، اوستئومیلیت (عفونت استخوان)، سل استخوانی اطفال،کم خونی، دردهای شکمی، دردهای زایمان، ورم و بادهای بدن استفاده می شود.
برگ شنبلیله:
- محلل، ملین، منضج (دارویی که موجب تسهیل خروج خلط از بدن می شود)، اعتدال دهنده ی اخلاط و تب بر است و از آن برای افزایش ادرار، پرپشت شدن موی سر نوزاد، جلوگیری از خونریزی زیاد قاعدگی، زیبا شدن پوست صورت، تقویت موی سر، از بین رفتن موخوره، از بین رفتن جوش های غرور، تسکین درد نقرس، باز کردن سر سوزه و نیز درمان بیماری های سرد، سرفه های سرد، بی نظمی های متابولیسم عمومی، برودت مثانه، کمردرد، نرمی استخوان، سل استخوان، سل ریوی، استسقا، قطره قطره ادرار کردن، ورم طحال، کبد و رحم، مرض قند (دیابت)، فشار خون، تنگی نفس (آسم)، زخم سینه، ماه گرفتگی و ترک خوردگی های پوست ناشی از سرمازدگی استفاده می شود.

توضیحات تکمیلی
"گیاهی است از خانواده ی Leguminosae، یک ساله، علفی، ایستا، دارای ریشه ای عمودی به ارتفاع 15 تا 50 سانتی متر، ساقه ای منفرد، راست، با انشعابات کم و شاخه های کوتاه، برگ هایی متناوب و مرکب به شکل سه برگچه ای با برگچه های بزرگ و دندانه دار، گل هایی منفرد، به رنگ سفید، سفید مایل به زرد یا بنفش، میوه های کمانی شکل به طول ۳ تا ۱۱ سانتی متر که محتوی ۵ تا 20 دانه اند و دانه ها به رنگ زرد حنائی تا قهوه ای با بوی قوی و معطر و طعمی تلخ است. برگ و دانه های شنبلیله اندام دارویی این گیاه را تشکیل می دهند که زمان جمع آوری این دانه ها در موقع رسیدن کامل آن ها و از اواسط تیر تا اوایل مرداد ماه می باشد. روغن و عصاره این گیاه خاصیت دارویی دارند. شنبلیله به طور کلی شامل دو گونه ی زینتی و معطر و گونه ی خوراکی می باشد که از ایران و غرب آسیا برخاسته و به سایر نقاط جهان برده شده و در حال حاضر در اغلب کشورهای اروپا، آسیا، مصر، الجزیره، هند، مراکش، ایتالیا، اسپانیا و آفریقا پرورش داده می شود. این گیاه در ایران کمتر به حالت وحشی وجود دارد و غالبا در اکثر نقاط کشور به طور وسیع کاشته می شود. وجود این گیاه به صورت خودرو در استان های فارس، اصفهان، خراسان و سمنان نیز گزارش شده است. "