تخم شنبلیله

گیاهی است از خانواده ی Leguminosae، یک ساله، علفی، ایستا، برگ هایی متناوب و مرکب، گل هایی منفرد، به رنگ سفید، سفید مایل به زرد یا بنفش، میوه های کمانی شکل و دانه هایی به رنگ زرد حنائی تا قهوه ای با بوی قوی و معطر و طعمی تلخ است.
ادامه مطلبآیکون

    طریقه مصرف تخم شنبلیله : ...
    هشدار تخم شنبلیله : ...
    خواص درمانی تخم شنبلیله : ...
مشخصات
توضیحات تکمیلی
مشخصات

طریقه مصرف تخم شنبلیله

غرغره,تنقیه,موضعی (پماد/ضماد/لوسیون/روغن مالی),خوراکی (جوشانده/دم کرده/نوشیدنی)

محصول مورد استفاده تخم شنبلیله

تخم

نام علمی تخم شنبلیله

Trigonella foenum-graecum L.

نام رایج انگلیسی تخم شنبلیله

Fenugreek, common Fenugreek, Fenugreek Trigonella

نام های دیگر تخم شنبلیله

بذر شنبلیله - خلبه - حلبه - شنبلیز - شملیت - شملیز - فریقه - شینبل - اقبال - الحلبه التبنيه اليونانيه - الحلبه

خانواده تخم شنبلیله

Fabaceae, Leguminosae

هشدار تخم شنبلیله


- به عنوان ملین، منضج (دارویی که موجب تسهیل خروج خلط از بدن می شود)، محلل، افزاینده ی نیروی جنسی، ضد نفخ، قاعده آور، مقوی بدن، مقوی ریه و برای تنظیم فشار و چربی خون، قطع شدن تب، برطرف کردن ضعف نیروی جنسی و ضعف افراد سل زده و نیز درمان مرض قند (دیابت)، ناراحتی های کلیه و مثانه، استسقا، روماتیسم، فتق، کمردرد، ورم های دست و پا ناشی از سرما، لاغری ناشی از بیماری، کم خونی و بزرگ شدگی طحال و کبد، روزی سه بار هر مرتبه یک مثقال (تقریبا 5 گرم) از آن را دم کنید و آب آن را صاف کرده و بنوشید.
- برای درمان حبس البول (بند آمدن ادرار) نوزاد، 4 مثقال (تقریبا 20 گرم) از آن را دم کنید و هر ساعت یک قاشق غذاخوری از آب صاف کرده ی آن را به نوزاد بخورانید.
- برای درمان ورم لوزه ها و درد گلو، جوشانده ی شنبلیله را غرغره نمایید.
- برای درمان التهاب و ورم معده و روده، اسهال های ساده، بواسیر، افتادگی رکتوم، جوشانده ی شنبلیله را به صورت تنقیه مصرف نمایید.
- برای درمان آفت، جوشانده ی شنبلیله را به صورت لوسیون استفاده نمایید.
- برای درمان ترک خوردگی نوک پستان و لب، جوشانده ی شنبلیله را به صورت کمپرس گرم استفاده نمایید.
- برای رفع التهاب رحم از محلول های شنبلیله به عنوان شستشو دهنده ی مهبلی استفاده نمایید.
- برای درمان التهاب های سطحی بدن، جرکین شدن نسج ملتحمه ی زیر پوست و اولسرها، ۳ تا ۴ قاشق آرد دانه ی شنبلیله را با سرکه مخلوط کرده و به صورت ضماد استفاده نمایید.

نحوه مصرف درمانی تخم شنبلیله


ملین، منضج (دارویی که موجب تسهیل خروج خلط از بدن می شود)، محلل، نرم کننده، افزاینده ی نیروی جنسی، ضد نفخ، قاعده آور، مقوی بدن و مقوی ریه است و از آن برای تنظیم فشار و چربی خون، قطع شدن تب، برطرف کردن ضعف نیروی جنسی و ضعف افراد سل زده و افراد لاغر و نیز درمان مرض قند (دیابت)، ناراحتی های کلیه و مثانه، خنازیر، سل ریوی، استخوانی و مغزی، التهاب و ورم معده و روده، اسهال های ساده، بواسیر، افتادگی رکتوم، آفت، ترک خوردن لب، ترک خوردن نوک پستان، التهاب های سطحی بدن، چرکین شدن نسج ملتحمه زیر پوست، اولسرها، استسقا، روماتیسم، فتق، کمردرد، ورم های دست و پا ناشی از سرما، لاغری ناشی از بیماری، حبس البول (بند آمدن ادرار) نوزاد، کم خونی و بزرگ شدگی طحال و کبد استفاده می شود.

خواص درمانی تخم شنبلیله

- ملین، منضج (دارویی که موجب تسهیل خروج خلط از بدن می شود)، محلل، نرم کننده، افزاینده ی نیروی جنسی، ضد نفخ، قاعده آور، مقوی بدن و مقوی ریه است و از آن برای تنظیم فشار و چربی خون، قطع شدن تب، برطرف کردن ضعف نیروی جنسی و ضعف افراد سل زده و افراد لاغر و نیز درمان مرض قند (دیابت)، ناراحتی های کلیه و مثانه، خنازیر، سل ریوی، استخوانی و مغزی، التهاب و ورم معده و روده، اسهال های ساده، بواسیر، افتادگی رکتوم، آفت، ترک خوردن لب، ترک خوردن نوک پستان، التهاب های سطحی بدن، چرکین شدن نسج ملتحمه زیر پوست، اولسرها، استسقا، روماتیسم، فتق، کمردرد، ورم های دست و پا ناشی از سرما، لاغری ناشی از بیماری، حبس البول (بند آمدن ادرار) نوزاد، کم خونی و بزرگ شدگی طحال و کبد استفاده می شود.
توضیحات تکمیلی
"گیاهی است از خانواده ی Leguminosae، یک ساله، علفی، ایستا، دارای ریشه ای عمودی به ارتفاع 15 تا 50 سانتی متر، ساقه ای منفرد، راست، با انشعابات کم و شاخه های کوتاه، برگ هایی متناوب و مرکب به شکل سه برگچه ای با برگچه های بزرگ و دندانه دار، گل هایی منفرد، به رنگ سفید، سفید مایل به زرد یا بنفش، میوه های کمانی شکل به طول ۳ تا ۱۱ سانتی متر که محتوی ۵ تا 20 دانه اند و دانه هایی به رنگ زرد حنائی تا قهوه ای با بوی قوی و معطر و طعمی تلخ است. برگ و دانه های شنبلیله اندام دارویی این گیاه را تشکیل می دهند که زمان جمع آوری این دانه ها در موقع رسیدن کامل آن ها و از اواسط تیر تا اوایل مرداد ماه می باشد.روغن و عصاره این گیاه خاصیت دارویی دارند. شنبلیله به طور کلی شامل دو گونه ی زینتی و معطر و گونه ی خوراکی می باشد که از ایران و غرب آسیا برخاسته و به سایر نقاط جهان برده شده و در حال حاضر در اغلب کشورهای اروپا، آسیا، مصر، الجزیره، هند، مراکش، ایتالیا، اسپانیا و آفریقا پرورش داده می شود. این گیاه در ایران کمتر به حالت وحشی وجود دارد و غالبا در اکثر نقاط کشور به طور وسیع کاشته می شود. وجود این گیاه به صورت خودرو در استان های فارس، اصفهان، خراسان و سمنان نیز گزارش شده است. "