گل فراسیون سفید

گیاهی است از خانواده ی Labiatae، علفی، پایا، پر برگ، پوشیده از کرک های پنبه ای به رنگ خاکستری سفید، دارای ساقه ای منشعب و راست، برگ های متقابل، بیضی شکل، ساقه این گیاه راست، منشعب است.
ادامه مطلبآیکون

    طریقه مصرف گل فراسیون سفید :
    خواص درمانی گل فراسیون سفید : ...
مشخصات
توضیحات تکمیلی
مشخصات

طریقه مصرف گل فراسیون سفید

جویدن,خوراکی (جوشانده/دم کرده/نوشیدنی)

محصول مورد استفاده گل فراسیون سفید

گل

نام علمی گل فراسیون سفید

Marrubium vulgare L.

نام رایج انگلیسی گل فراسیون سفید

Marvel, White-Horehound, Common-Horehound, Horehound

نام های دیگر گل فراسیون سفید

فراسیون ابیض - گند نای کوهی - افنان سر - فراسیم - براسیون – محموده - حشیشه الکلب - حشیشه الکلاب، شریر

خانواده گل فراسیون سفید

Labiatae

نحوه مصرف درمانی گل فراسیون سفید


 - برای تسکین درد معده، آن را در دهان خوب بجوید و بخورید.
- برای رفع جراحت های ریه، عصاره ی گل یا عصاره ی تخم آن را با عسل مخلوط کرده و بخورید.
- برای تسکین سرفه ی مرطوب، رفع جراحت های سینه، ریه و پاک کردن آن ها از اخلاط 2 گرم از خشک شده ی آن را با شربت بنفشه مخلوط کرده و دم کنید، بعد آب صاف کرده ی آن را نیمه گرم بنوشید.
- همچنین می توانید برای پاک کردن سینه و ریه از اخلاط 2 تا 4 گرم از آن را دم کنید و آب آن را با دم کرده ی زوفا و مقداری روغن بادام شیرین مخلوط کرده و بخورید.
- برای قطع اخلاط و فضولات غلیظ و نیز درمان تنگی نفس و سرفه ی بلغمی مقداری از آن را با مقداری انجیر مخلوط کرده و دم کنید، بعد آب آن ها را صاف کرده و با عسل یا شکر شیرین کنید و میل نمایید.
- برای تسکین سرفه ی شدید سبوس و نخاله ی گندم را در آب بجوشانید، بعد آب آن را صاف کنید، سپس حدود 20 گرم از سرشاخه های گل دار یا گل های فراسیون را در آن آب ریخته و بجوشانید تا غلیظ شود، بعد صاف کنید و نیمه گرم بنوشید و این کار را تا یک هفته ادامه دهید.
- برای رفع پیچیگی مقعد، انسداد روده ها و تسکین درد آن تازه ی آن را بکوبید و زیر ناف ضماد کنید.

خواص درمانی گل فراسیون سفید

برای تسکین درد معده، قطع اخلاط و فضولات غلیظ، رفع جراحت های سینه، ریه و پاک کردن آن ها از اخلاط و نیز درمان سرفه ی مرطوب، سرفه ی بلغمی، سرفه ی شدید، تنگی نفس، پیچیدگی مقعد، انسداد روده ها و تسکین درد آن مورد مصرف قرار می گیرد.
توضیحات تکمیلی
"گیاهی است از خانواده ی Labiatae، علفی، پایا، پر برگ، پوشیده از کرک های پنبه ای به رنگ خاکستری سفید، دارای ساقه ای منشعب و راست به ارتفاع ۳۰ تا ۸۰ سانتی متر و برگ های متقابل، بیضی شکل، ناصاف، دندانه دار و نوک تیز و گل های کوچک و سفید رنگ که به طور گروهی از محل اتصال برگ ها به ساقه در قسمت بالای ساقه ظاهر می شوند. ساقه این گیاه راست، منشعب، طعم برگ ها و شاخه های این گیاه تند و تلخ و با احساس گرما همراه است و محل رویش آن نیز در اراضی متروکه، گودال ها، خرابه ها و کنار جاده ها می باشد. برگ، سرشاخه های گل دار و گل ها و در واقع کلیه ی قسمت های گیاه و همچنین شیره ی تازه اندام دارویی این گیاه را تشکیل می دهند. این گیاه در مناطق مختلف اروپا، شمال آسیا، جزایر قناری و آفریقا می روید. در ایران نیز در اکثر مناطق از جمله: اطراف تهران، کرج، دامنه های البرز، گرگان، بندر گز، آمل، بابلسر، ساری، دره ی چالوس، هزار چم، سراب رود، لاهیجان، گیلان، اراک، کرمان و ... دیده می شود. "