سداب

گیاهی است از خانواده ی Rutaceae، چند ساله، به ارتفاع ۴۰ تا ۸۰ سانتی متر، دارای برگ هایی سبز رنگ، کمی ضخیم و گوشتی، ساقه و برگ های آن دارای رنگ سبز مات، مایل به آبی یا مایل به زرد و گل های آن نر، ماده، درشت و زرد رنگ هستند و میوه ای که حاوی تعدادی دانه ی به هم پیوسته، مثلث شکل به رنگ مایل به قهوه ای است.
ادامه مطلبآیکون

    طریقه مصرف سداب : ...
    طبع سداب :
    هشدار سداب : ...
    خواص درمانی سداب : ...
مشخصات
توضیحات تکمیلی
مشخصات

طریقه مصرف سداب

موضعی (پماد/ضماد/لوسیون/روغن مالی),سایر,خوراکی (جوشانده/دم کرده/نوشیدنی)

طبع سداب

گرم و خشک,معتدل

محصول مورد استفاده سداب

گیاه کامل

نام علمی سداب

 Ruta graveolens L., Ruta hortensis Mill

نام رایج انگلیسی سداب

Christ's thorn jujube

نام های دیگر سداب

سذاب - شذاب - سیاب - سوداب - بیم - الخُفْت - الفیجن - الفیجل - سداب - السَّذَاب الأَذْفَر - سذاب شديد الرائحة

خانواده سداب

Rhamnaceae, buckthorn family

هشدار سداب

-استمرار در بوییدن سداب باعث ضعف چشم می شود.
-خوردن آن برای اشخاص ضعیف مضر است و جنین را سقط می کند لذا زنان باردار در مصرف آن مجاز نیستند.
-اسراف در خوردن آن مضر است و موجب کاهش دید چشم، التهاب و ورم دستگاه هضم، تحریک، کم شدن حرارت بدن، ضعف ضربان نبض، زیاد شدن مقدار ادرار، ورم مخاط رحم، ضعف نیروی جنسی و قطع جریان اسپرم می شود و اگر بیش از حد مجاز مصرف شود سمی است و ممکن است منجر به مرگ شود.
- اسانس این گیاه، پوست بدن را تحریک کرده ایجاد ناراحتی های جلدی، قرمزی پوست و سپس تاول می کند.
 -مصرف مقادیر زیاد آن، ایجاد درد در ناحیه زیر شکم، تهوع، استفراغ، تشنج و مرگ می نماید.
-با مصرف آن ممکن است سقط جنین صورت گیرد.

نحوه مصرف درمانی سداب

-به عنوان تقویت کننده ی معده، اشتها آور، عرق آور، قاعده آور، ضد اسپاسم، باز کننده ی گرفتگی و انسداد و نیز برای تحلیل گاز و نفخ، خرد کردن سنگ مثانه، افزایش قوای عقلی و دماغی، افزایش اسپرم، برطرف کردن عصبانیت و درمان کزاز، سنگ کوب، روماتیسم، یرقان و اوتیت (التهاب یا عفونت گوش)، ۲ تا ۵ گرم از آن را در یک لیتر آب جوش دم کنید و آب صاف شده ی آن را صبح، ظهر و شب بنوشید.
-برای تسکین درد پهلو و سینه، تنگی نفس، سرفه ی مزمن، دل پیچه و لرز های سرد، خشک شده ی آن را با شوید خشک مخلوط کرده و بخورید.
-برای دفع سموم گزندگان و نیز مسمومیت ناشی از افراط در خوردن مشروبات الکلی، آن را نرم بکوبید، بعد با انجیر و مغز گردو مخلوط کرده، دوباره بکوبید و بخورید.
-برای درمان فلج، رعشه و تشنج، در چند روز متوالی هر روز، ۳ تا ۳/۵ گرم از آن را بکوبید و بخورید.
-برای قطع کردن سکسکه های غیر طبیعی، تسکین کمردرد و درد مفاصل و نیز جلو انداختن قاعدگی، آب دم کرده ی آن را با عسل شیرین کنید و بنوشید.
-برای درمان استسقای لحمی، آن را در شربت عسل بجوشانید و بخورید یا آن را در سرکه ی رقیق دم کنید تا سرکه به نصف برسد و به مرور مصرف نمایید.
-برای خارج کردن کرم معده، آب دم کرده ی آن را همراه با روغن زیتون بخورید.
-برای جلوگیری از بارداری، خانم ها هر روز ۴ گرم از گرد برگ آن را بخورند و پس از هر بار نزدیکی رحم خود را با آب طبخ شده ی سداب شست و شو دهند.
-برای رفع بوی سیر یا پیاز از دهان، سداب را بجوید یا آب جوشانده ی آن را چند دقیقه در دهان نگه دارید و بعد دور بریزید.
-برای تقویت و رشد مو و نیز متوقف کردن ریزش آن، سداب تازه را بکوبید و بر سر ببندید.
-برای درمان کچلی و رفع جراحت سر، آن را در سرکه و روغن گل سرخ بجوشانید و هر شب بر سر بمالید.
-برای ضدعفونی گوش و از بین بردن درد آن، آب جوشانده ی سداب را در گوش بچکانید.
-برای تسکین درد گوش، عصاره ی تازه آن را در گوش بچکانید.
-برای تسکین سردرد جلوی سر ناشی از سرماخوردگی و نیز درد پشت سر ناشی از بلغم، سداب ساییده شده را با کمی سرکه مخلوط کرده و در بینی بچکانید.
-برای برطرف کردن عفونت رحم، هر شب رحم را با آب جوشانده ی سداب شست و شو دهید.
-برای درمان گزیدگی عقرب و سگ هار، آن را بر روی موضع بمالید.
-برای بند آمدن خون بینی، گرد ساییده شده ی آن را در بینی فرد فوت کنید.
-برای رفع خارش پوست، تازه ی آن را با زردچوبه ی ساییده شده مخلوط کرده و روی پوست بگذارید.
-برای تسکین درد مفاصل، گرد آن را با عسل مخلوط کرده و بر روی موضع بمالید.
-به عنوان قرمز کننده و التیام دهنده ی زخم ها، برگ های له شده ی سداب را روی موضع قرار دهید.
-برای رفع انسداد و پر شدن مجاری غدد از ترشحات، مخصوصا غدد پستان، دم کرده ی آن را به مدت نیم ساعت و ۳ تا ۴ مرتبه در روز به صورت حمام موضعی استفاده کنید.
-برای از بین بردن شپش و کرم، ۳۰ تا ۴۰ گرم از گیاه را در ۱ لیتر آب جوشانده، محلولی تهیه کرده و استفاده نمایید.

خواص درمانی سداب

-تقویت کننده ی معده، آرام کننده، ضد تشنج، مدر، معرق، نیرو دهنده، اشتها آور، عرق آور، قاعده آور، ضد کرم، ضد عفونی کننده، ضد خونروی، التیام دهنده ی زخم ها، حشره کش، ضد اسپاسم و باز کننده ی گرفتگی و انسداد است و از آن برای تحلیل گاز و نفخ، خرد کردن سنگ مثانه، افزایش قوای عقلی و دماغی، افزایش اسپرم، برطرف کردن عصبانیت، دفع سموم گزندگان (سگ هار، عقرب) و نیز مسمومیت ناشی از افراط در خوردن مشروبات الکلی، تسکین قوای شهوانی، سقط جنین، رفع انسداد و پر شدن مجاری غدد از ترشحات مخصوصا غدد پستان، قطع کردن سکسکه های غیر طبیعی، جلو انداختن قاعدگی، خارج کردن کرم معده، جلوگیری از بارداری، رفع بوی سیر یا پیاز از دهان، تقویت و رشد مو و متوقف کردن ریزش آن، ضدعفونی گوش و از بین بردن درد آن، بند آمدن خون بینی، رفع ترشحات چسبنده و عفونی مجاری بینی، رفع خارش پوست و نیز درمان کزاز، گزش مار، درد سر و چشم، ضعف بینایی، احتقان، تجمع خون در رحم، شپش، کچلی، ورم لثه ها، سنگ کوب، روماتیسم، یرقان، اوتیت (التهاب یا عفونت گوش)، درد پهلو و سینه، تنگی نفس، سرفه ی مزمن، دل پیچه، لرز های سرد، فلج، رعشه و تشنج، کمردرد و درد مفاصل، عفونت رحم، استسقای لحمی، جراحت سر، سردرد جلوی سر ناشی از سرماخوردگی و درد پشت سر ناشی از بلغم استفاده می شود.
توضیحات تکمیلی

گیاهی است از خانواده ی Rutaceae، چند ساله، به ارتفاع ۴۰ تا ۸۰ سانتی متر، دارای برگ هایی سبز رنگ، کمی ضخیم و گوشتی با بریدگی هایی که آن ها را به چند برگچه تقسیم کرده است، ساقه و برگ های آن دارای رنگ سبز مات، مایل به آبی یا مایل به زرد و گل های آن نر، ماده، درشت و زرد رنگ که در فصل تابستان ظاهر می شوند و میوه ای که حاوی تعدادی دانه ی به هم پیوسته، مثلث شکل به رنگ مایل به قهوه ای  است. اعضای گیاه به‌ خصوص برگ های آن در اثر فشار بوی نامطبوعی متصاعد می کنند. قسمت مورد استفاده ی سداب، کلیه ی اندام های هوایی گیاه در هنگام گل دادن است. خشک شده ی این گیاه گرم و خشک و تازه ی آن معتدل است. این گیاه در اروپا و آسیا انتشار دارد. در ایران نیز در منشاء اصلی سداب، نواحی جنوبی اوپا است. مناطق شمالی به طور خودرو می روید و در شهر رشت نیز آن را پرورش می دهند.