برگ کاهوی وحشی

"گیاهی است از خانواده ی Compositae، به ارتفاع 70 تا 150 سانتیمتر. کاپیتول های آن از گل های زبانه ای زرد رنگ تشکیل شده و برگ های آن به رنگ سبز مایل به آبی مات، دراز، بدون چربی، خشن و تلخ مزه هستند. "
ادامه مطلبآیکون

    طریقه مصرف برگ کاهوی وحشی : ...
    طبع برگ کاهوی وحشی :
    هشدار برگ کاهوی وحشی : ...
    خواص درمانی برگ کاهوی وحشی : ...
مشخصات
توضیحات تکمیلی
مشخصات

طریقه مصرف برگ کاهوی وحشی

تنقیه,موضعی (پماد/ضماد/لوسیون/روغن مالی),خوراکی (جوشانده/دم کرده/نوشیدنی)

طبع برگ کاهوی وحشی

سرد و تر

محصول مورد استفاده برگ کاهوی وحشی

برگ

نام علمی برگ کاهوی وحشی

lactuca scariola L., L albicaulis boiss, L.coriacea sch.

نام رایج انگلیسی برگ کاهوی وحشی

prickly lettuce

نام های دیگر برگ کاهوی وحشی

گاو چاق کن - کاهوی بیابانی - کاهوی خرگوش - کاهوی خودرو

خانواده برگ کاهوی وحشی

compositae

هشدار برگ کاهوی وحشی

مصرف مقادیر زیاد اعضای این گیاه، باعث مسمومیت می شود.

نحوه مصرف درمانی برگ کاهوی وحشی

به عنوان خنک کننده، آرام بخش، ادرار آور، عرق آور، خواب آور، ضدعفونی کننده، نرم کننده ی سینه و نیز برای درمان برونشیت، سیاه سرفه، آسم و سل ریوی، مقدار کمی از آن را بخورید.
 - برای درمان تشنجات و تحریکات نسوجی که منشاء عصبی دارند، ۳۰ تا ۵۰ گرم از آن را در یک لیتر آب بجوشانید و به مرور آب آن را بنوشید.
 - برای رفع باد سرخ، التهاب های سطحی و ورم حاد چشم از اعضای له شده ی گیاه به صورت ضماد استفاده کنید. 
- برای رفع تحریکات روده از جوشانده ی آن به صورت تنقیه استفاده کنید.

خواص درمانی برگ کاهوی وحشی

خنک کننده، آرام بخش، ادرار آور، عرق آور، خواب آور، ضد تشنج، ضدعفونی کننده و نرم کننده ی سینه است و از آن برای درمان باد سرخ، التهاب های سطحی، ورم حاد چشم، تحریکات رده، برونشیت، سیاه سرفه، آسم، سل ریوی، ناراحتی کلیه(به علت مدر بودن)، خیزعمومی بدن، زردی و همچنین تشنجات و تحریکات نسوجی، سرفه های تشنجی، درد معده، ضعف اعصاب و مالیخولیا که منشاء عصبی دارند استفاده می شوند.
 تخم کاهوی وحشی:
 - نرم کننده و خواب آور بوده و تب را قطع می کند.
توضیحات تکمیلی
"گیاهی است از خانواده ی Compositae، دارای گونه های یک ساله، دو ساله و چند ساله به ارتفاع 70 تا 150 سانتیمتر. کاپیتول های آن از گل های زبانه ای زرد رنگ تشکیل شده و برگ ها ی آن به رنگ سبزمایل به آبی مات، دراز، بدون چربی، خشن و تلخ مزه هست که در بعضی گونه ها همراه با بوی تند و نامطبوع، دارای بریدگی و دندانه هایی می باشند که به خارهای کوچک منتهی می شوند. ساقه اش دارای ظاهری خشن می باشد و میوه ی آن به رنگ خاکستری و کناره های نسبتا تیز است. برگ و تخم اندام دارویی این گیاه را تشکیل می دهند. این گیاه به حالت وحشی معمولا در کنار جاده ها و اراضی سنگلاخ می روید و زمین های آهکی را بهتر می پسندد. نژاد های پرورش یافته ی این گیاه برگ هایی عاری از بریدگی دارند و برگ های جوان آن به حالت خام مصرف می شود. "