ارده کنجد

"گیاهی است از خانواده ی Pedaliaceae، علفی، یک ساله، دارای ساقه ای افراشته به ارتفاع 30 تا 60 سانتی متر. برگ آن به شکل بیضی کشیده تا خطی، گل های منفرد، پراکنده در طول محور و به رنگ قرمز یا سفید و میوه هایی کپسول مانند با پوشش مخملی خشن."

ادامه مطلبآیکون

    طریقه مصرف ارده کنجد : ...
    طبع ارده کنجد :
    هشدار ارده کنجد : ...
    خواص درمانی ارده کنجد : ...
مشخصات
توضیحات تکمیلی
مشخصات

طریقه مصرف ارده کنجد

موضعی (پماد/ضماد/لوسیون/روغن مالی),خوراکی (جوشانده/دم کرده/نوشیدنی)

طبع ارده کنجد

گرم و تر

محصول مورد استفاده ارده کنجد

عصاره

نام علمی ارده کنجد

Sesamum indicum L., S.orientale L., S.oleiferum moench

نام رایج انگلیسی ارده کنجد

sesame

نام های دیگر ارده کنجد

سمسم – جلجلان

خانواده ارده کنجد

Pedaliaceae, sesamaceae

هشدار ارده کنجد

ارده ی کنجد غلیظ و دیر هضم می باشد، اشتها را کم کرده و دیر از معده خارج می شود.

نحوه مصرف درمانی ارده کنجد

* طرز تهیه: اگر کنجد پوست کنده را بسیار نرم بکوبید تا به صورت مایع درآید و روغن آن را جدا نکنید، ارده نامیده می شود.
 - برای تقویت بدن و نیروی جنسی، آن را بخورید.
- به عنوان نرم کننده ی سفتی ها و ورم های یاسفت داخلی و خارجی بدن یا آن را بخورید و بر روی موضع بمالید. همچنین دمل ها را نرم می کند و درد آن ها را نیز تسکین می دهد.
 * مصلح ارده، عسل و سرکه می باشند.

خواص درمانی ارده کنجد

در مصرف خوراکی از ارده ی کنجد برای تقویت بدن و نیروی جنسی و در مصرف خارجی برای تسکین درد دمل ها و نیز نرم کردن آن ها و ورم های سفت داخلی و خارجی استفاده می شود.
توضیحات تکمیلی
"گیاهی است از خانواده ی Pedaliaceae، علفی، یک ساله، دارای ساقه ای افراشته به ارتفاع 30 تا 60 سانتی متر و بدون انشعاب، قسمت فوقانی ساقه ی آن پوشیده از از کرک و قسمت های تحتانی عاری از آن می باشد. برگ ها تقریبا به طول 10 سانتی متر، به شکل بیضی کشیده تا خطی، گل های منفرد، پراکنده در طول محور و به رنگ قرمز یا سفید و میوه هایی کپسول مانند با پوشش مخملی خشن. دانه، برگ و ریشه اندام دارویی این گیاه را تشکیل می دهند. روغن و ارده ی این گیاه خاصیت دارویی دارد. دانه ها، کوچک، بیضی شکل، و بر اساس واریته های مختلف گیاه ممکن است به رنگ سفید، حنایی، قهوه ای، سیاه و و با طعمی شیرین و روغنی هستند که از آن ها به وسیله ی فشار، روغن کنجد تهیه می شود. جمع آوری محصول کمی قبل از باز شدن کامل میوه یعنی 4 تا 6 هفته پس از پایان گل دادن انجام می گیرد. در این هنگام گیاه را از 10 سانتی متری قطع کرده و در مجاورت هوا خشک می نمایند، سپس به محل معینی از انبار منتقل کرده و با ضربه دانه ها را از داخل میوه ها خارج می کنند. روغن حاصل از دانه های سفید بهترین نوع کنجد ولی روغن دانه های سیاه بیشتر از نظر تولید مقدار زیاد روغن قابل توجه است.
* طرز تهیه ی ارده ی کنجد: برای تهیه ی ارده نیز کنجد پوست کنده را بسیار نرم بکوبید تا به صورت مایع درآید و روغن آن را جدا نکنید، به این ترتیب ارده به دست می آید. گیاه کنجد بومی ایران نبوده و متعلق به مناطق گرم از جمله هندوستان است، ولی آن را در ایران نیز پرورش می دهند. "