کنگر فرنگی

گیاهی است از خانواده Compositae، چند ساله، پایا، به ارتفاع 2 متر، دارای برگ های بسیار بزرگ، گل های لوله ای شکل به رنگ آبی متمایل به بنفش. ریشه حجیم و برگ های بسیار بزرگ، منقسم به قطعات نامنظم و دندانه دار، میوه اش شفاف، به رنگ قهوه ای تیره و منتهی به تارهای سفید و متعددی در قسمت انتهایی است.
ادامه مطلبآیکون

    طریقه مصرف کنگر فرنگی :
    طبع کنگر فرنگی :
    هشدار کنگر فرنگی : ...
    خواص درمانی کنگر فرنگی : ...
مشخصات
توضیحات تکمیلی
مشخصات

طریقه مصرف کنگر فرنگی

خوراکی (جوشانده/دم کرده/نوشیدنی)

طبع کنگر فرنگی

گرم و تر

فصل برداشت کنگر فرنگی

تابستان

محصول مورد استفاده کنگر فرنگی

گیاه کامل

نام علمی کنگر فرنگی

Cynara scolymus L.

نام رایج انگلیسی کنگر فرنگی

Arichoke

نام های دیگر کنگر فرنگی

آرتیشو

خانواده کنگر فرنگی

Compositae

هشدار کنگر فرنگی

- افرادی که به گیاهان خانواده ی کاسنی حساسیت دارند باید از مصرف کنگر فرنگی اجتناب کنند زیرا ممکن است باعث عوارض آلرژیک شدید شود.
- مصرف بی رویه آن باعث انسداد کیسه ی صفرا می شود.
- درماتیت تماسی از عوارض جانبی مهم آن است.
- مصرف آن در دوران بارداری ممنوع است.

نحوه مصرف درمانی کنگر فرنگی

- روزانه 1 تا 4 گرم برگ به صورت دمنوش یا پودر، سه بار در روز.

خواص درمانی کنگر فرنگی

اعضای این گیاه به علت طعم تلخ و مواد موثری که دارند، موجب تحریک و افزایش ترشحات صفرا و دفع ادرار می گردند و از این نظر در درمان بیماری های مربوط به این دو عضو موثرند. در عین حال حاوی تری گلیسیرید، چربی سوز، صفرابر، مقوی، می باشد. همچنین از آن در بیماری های کبدی و اختلالات گوارشی نظیر سوء هاضمه، یبوست، تهوع، وجود صفرا در خون، ورم روده، پیداش تخمیرات و مسمومیت های ناشی از عدم دفع مواد از روده، زردی، قولنج های کبدی، سنگ های صفراوی، احتقان کبدی، بیماری های کبدی گرمسیری و درمان تب، روماتیسم، چربی خون، بیماری هایی با منشاء افزایش کلسترول و رسوب آن در عروق نظیر (سرگیجه، احساس صدا در گوش، مگس پران، سردرد، اضطراب، مور مور شدن، احساس بی حالیو خستگی در بندهای انگشتو رنگ پریدگی زمان یائسگی)، غلظت خون، مرض قند ناشی از نارسائی اعمال کبد، ورم حاد و مزمن کلیه، مسمومیت های ناشی از عدم دفع ادرار، خارش اطفال، چاقی سردردهای یک طرفه، کهیر، آسم، نقرس، سنگ کلیه، تصلب شرائین، اگزما، التهاب، ورم پوست بدن، prurigo (بیماری نادر پوستی)، آنژین، گریپ، فشار خون و تب های گرمسیری استفاده و موجب دفع سموم از بدن بیمار از راه ادرار و بهبود بیماری می شود. همچنین به عنوان افزودنی مجاز جهت اصلاح بو و طعم مواد غذایی نیز کاربرد دارد.
توضیحات تکمیلی
"گیاهی است از خانواده Compositae، چند ساله، پایا، به ارتفاع 2 متر، دارای برگ های بسیار بزرگ که سطح قوقانی پهنک برگ های آن به رنگ سبز ولی سطح تحتانی آن به علت دارا بودن تارهای سفید رنگ و فراوان، پوشیده از کرک به نظر می رسد، متمایل به سفید، بدون خار، حاوی رگبرگ های برجسته و گل های لوله ای شکل به رنگ آبی متمایل به بنفش. ریشه حجیم و برگ های بسیار بزرگ، منقسم به قطعات نامنظم و دندانه دار، میوه اش شفاف، به رنگ قهوه ای تیره و منتهی به تارهای سفید و متعددی در قسمت انتهائی است. در اولین سال رویش، برگ های بسیار بزرگ به شکل طوقه ای به وجود می آیند. این گیاه دارای ارقام زراعی گوناگون است که غالبا جهت استفاده ی غذایی از ساقه ها و کاپیتول های آن ها کشت می شوند. برگ های جوان در سال اول رویش از لحاظ دارویی حائز اهمیت بوده و بهترین زمان جمع آوری آن ها تابستان می باشد، زیرا در این فصل برگ ها دارای کمترین مقدار آب بوده و رگبرگ میانی آن ها بسیار کوچک است. برگ های پاییزی به دلیل دارا بودن حدود 90 درصد آب، رگبرگ میانی بسیار ضخیم اند و کرک های فراوان در سطح خود ارزش دارویی چندانی ندارند. گیاه کامل اندام دارویی این گیاه را تشکیل می دهند. این گیاه در ایران به نام خارجی آرتیشو معروف است. در بررسی های جدید مشخص شده است مصرف برگ کنگر قرنگی، مخصوصا ماده موثره و قابل تبلور و تزریق آن در درمان بیماری ها موثر است. کنگر فرنگی بومی اروپا بوده و به طور گسترده در این قاره کشت می شود. در ایران به صورت خودرو مشاهده نمی شود ولی در برخی مناطق از جمله قزوین و اندیمشک به صورت محدود کشت می شود. "