برگ گاوزبان

گیاهی است از خانواده Braginaceae، علفی و یک ساله به ارتفاع ۶۰ سانتی متر، برگ هایی منفرد، ساده و پوشیده از تارهای خشن، گل هایی به رنگ آبی زیبا و به ندرت سفید یا گلی. از اختصاصات جام گل آن این است که قطعات پهنک جام، به لوله ای که در غالب گیاهان این تیره دیده می شود، منتهی نمی گردد.
ادامه مطلبآیکون

    طریقه مصرف برگ گاوزبان :
    طبع برگ گاوزبان :
    هشدار برگ گاوزبان : ...
    خواص درمانی برگ گاوزبان : ...
مشخصات
توضیحات تکمیلی
مشخصات

طریقه مصرف برگ گاوزبان

خوراکی (جوشانده/دم کرده/نوشیدنی)

طبع برگ گاوزبان

گرم و خشک

فصل برداشت برگ گاوزبان

بهار,تابستان

محصول مورد استفاده برگ گاوزبان

برگ

نام علمی برگ گاوزبان

Borago officinalis L.

نام رایج انگلیسی برگ گاوزبان

Borage

نام های دیگر برگ گاوزبان

لسان الثور

خانواده برگ گاوزبان

Braginaceae

هشدار برگ گاوزبان

- به دلیل داشتن آلکالوئید پیرولیزیدین استفاده طولانی مدت مجاز نمی باشد. 
- مصرف آن در دوران بارداری و شیردهی توصیه نمی شود.

نحوه مصرف درمانی برگ گاوزبان

- برای تسکین درد مفاصل و نقرس و درمان دیفتری (حناق)، 30 گرم برگ و ساقه ی آن را در نیم لیتر آب بپزید، بعد 10 دقیقه دم کنید و روزی چهار فنجان از آب آن را به فاصله ی هر نیم ساعت به نیم ساعت بخورید و هر روز این کار را تکرار کنید.

خواص درمانی برگ گاوزبان

عمومی:
 گل گاوزبان و برگ های آن تصفیه کننده خون، ضدعفونی کننده، آرام کننده ی اعصاب، مقوی کلیه، ملین، ادرار آور، تنظیم کننده ی ضربان قلب، ضد افسردگی، بهترین مکمل گیاهی برای تقویت اسپرم مردان، کمک کننده به باروری در مردان عقیم، افزایش دهنده ی تعریق و کمک کننده به خون رسانی مناسب و تنظیم آن در بدن می باشد و از آن برای درمان سرماخوردگی، درد قاعدگی، خشکی سینه، تب، بند آمدگی ادرار، اضطراب، استرس، زکام، سرفه، برونشیت، نزله، سرخک، مخملک، اورام، آبسه ها، سوختگی بدن، ذات الریه، بی اختیاری دفع ادرار، غلبه سودا، خنازیر، خیز اندام ها، ورم و درد کلیه، طحال و کبد استفاده می شود. این گیاه یکی از غنی‌ترین منابع اسیدهای چرب اصلی به شمار می رود.
 برگ گاوزبان:
 - برای درمان درد مفاصل، نقرس و دیفتری یا حناق کاربرد دارد. برگ های تازه ی گاوزبان دارای مقدار زیادی ویتامین C هستند و در بعضی از کشورها آن را در سالاد استفاده می کنند. همچنین می توانید آن را بپزید و مانند اسفناج از آن استفاده کنید.
توضیحات تکمیلی
"گاو در زبان ترکی به معنی آبی هم آمده است و گل گاوزبان یعنی گلی که برگی آبی رنگ دارد. گاوزبان گیاهی است از خانواده Braginaceae، علفی و یک ساله که ارتفاع ساقه ی آن تا ۶۰ سانتی متر می‌رسد. برگ هایی منفرد، ساده و پوشیده از تارهای خشن دارد. گل های آن که به تناسب محل رویش، در فاصله ماه های فروردین و تیر ظاهر می شود، رنگ آبی زیبا و به ندرت سفید یا گلی دارد. کاسه و جام گل آن ۵ قسمتی و منقسم به قطعاتی است که بدان ظاهر جدا گلبرگ می دهد. از اختصاصات جام گل آن این است که قطعات پهنک جام، به لوله ای که در غالب گیاهان این تیره دیده می شود، منتهی نمی گردد و این خود بهترین وسیله تشخیص آن از گیاهان مختلف این تیره است. ساقه ی آن شیاردار و خاردار، برگ ‌ها ساده و پوشیده از تارهای می باشد. جام های گل گاوزبان را همزمان با گلدهی گیاه یعنی از فروردین تا تیر ماه جمع آوری می کنند. برای بالا بردن کیفیت جام ها باید آن ها را در سایه با دمای ملایم و در سطح وسیع برای جلوگیری از رشد قارچ ها و از بین رفتن گل ها خشک نمود. برگ گاوزبان دارای بوی ضعیف و طعم بدون مزه است ولی گل هایش طعم لعابی دارد. گل، برگ و یا سرشاخه گلدار اندام دارویی این گیاه را تشکیل می دهند. از نام‌های دیگر محلی می توان "برنجاس" و "گانیل" را نام برد که این اسامی بیشتر در میان عشایر قشقایی جنوب استان فارس و حاشیه ی خلیج فارس مورد استفاده قرار می‌گیرند. گاوزبان احتمالاً از نواحی غربی مدیترانه، اسپانیا شمال آفریقا به نواحی دیگر راه یافته و امروزه در منطقه ی مدیترانه، نواحی شمال آفریقا و قسمت‌هایی از خاورمیانه می روید. این گیاه در مناطق وسیعی از شمال ایران از جمله آذربایجان، گیلان، مازندران، کلاردشت، ارتفاعات چالوس، کندوان و جنگل گلستان نیز می روید. "