برگ گز

گیاهی است از تیره ی گز و از خانواده ی Tamaricaceae، به شکل درختچه ای خاردار است و چوب آن از نظر طعم کمی گزنده و در عین حال خوش بو می باشد. پوست آن ضخیم، مانند دارچین به رنگ مایل به سرخ، برگ های آن ریز، خشن، کشیده و به رنگ سبز مایل به آبی، گل های آن خوشه ای به رنگ زرد یا صورتی، خوش بو و تند و میوه ی آن پوشینه و بیضوی، تقریبا به اندازه نخود است.

ادامه مطلبآیکون

    طریقه مصرف برگ گز : ...
    طبع برگ گز :
    هشدار برگ گز : ...
    خواص درمانی برگ گز : ...
مشخصات
توضیحات تکمیلی
مشخصات

طریقه مصرف برگ گز

دودکردن,موضعی (پماد/ضماد/لوسیون/روغن مالی),خوراکی (جوشانده/دم کرده/نوشیدنی)

طبع برگ گز

سرد و خشک

فصل برداشت برگ گز

تابستان

محصول مورد استفاده برگ گز

برگ

نام علمی برگ گز

Tamarix gallica L

نام رایج انگلیسی برگ گز

French tamarisk

نام های دیگر برگ گز

شیشعان – دار شیشعان – دیش یولقون – عود البرق – عراقا – قندول – طرفاء – شجره العذبه

خانواده برگ گز

Tamaricaceae

هشدار برگ گز

- افرادی که به ضعف معده مبتلا هستند، ضعف معده ی آنان را تشدید می کند.

نحوه مصرف درمانی برگ گز

- به عنوان بند آورنده خون، شیره تغلیظ شده گیاه را مصرف نمایید.
- برای خشک کردن اولسرها، خاکستر حاصل از سوزاندن گیاه را استفاده نمایید.
- برای جلوگیری از سفید شدن موی سر و صورت، گهگاهی آن را مصرف کنید.
- برای درمان ورم کبد، آن را در سرکه بجوشانید و صاف کرده ی آن را بنوشید.
- برای تقویت پوست و موها و جلوگیری از ریزش مو، گند زدایی و به عنوان رادع (بازدارنده) و برطرف کننده جوش های چرکی بدن، در حمام دربسته ای برهنه شوید و آن را بسوزانید و دود حاصل را به پوست بدن بدهید و یا مقداری از آن را جوشانده و آب جوشانده را صاف کرده و داخل وان حمام بریزید و در آن قرار گیرید.
- به عنوان مسکن درد دندان و تقویت و محکم کردن آن ها، آب جوشانده ی آن را مزمزه کنید.
 - برای نابود کردن میکروب جذام و ترمیم عضو، آن را به صورت تازه یا طبخ شده بکوبید و بر روی محل جذام بگذارید.
 - به عنوان قابض، محلل و نیز برای بند آوردن اسهال، قطع کردن خونریزی رحم، جلوگیری از ترشحات رحم و خشک کردن آن ها و نیز کوچک و نرم کردن طحال آب دم کرده ی آن را بنوشید.
 - برای تقویت لثه و دندان، آب دم کرده ی آن را در دهان مزمزه کنید.
 - برای درمان زکام، خارج کردن زالوی در حلق مانده، خشک کردن زخم های تر و آبله برگ ها را همراه با شاخه های درخت بجوشانید و با آب آن بخور دهید.
 - برای رفع ورم های گرم و تحلیل سختی طحال، آن را در سرکه بپزید، بعد آن را بکوبید و ضماد کنید.
 - برای خشک کردن زخم های مرطوب و زخم آبله، پودر خشک آن را روی زخم بپاشید.
 - برای جمع کردن، بالا کشیدن و نیز جلوگیری از خروج مقعد، برگ های آن را پخته و بر مقعد خود ضماد گذارید.
* مصلح برگ گز، صمغ عربی می باشد.

خواص درمانی برگ گز

- قابض و محلل است و از آن برای جلوگیری از سفید شدن موی سر و صورت، رفع ورم کبد، گند زدایی بدن، برطرف کردن جوش های چرکی بدن، تقویت پوست و مو، جلوگیری از ریزش مو، جلوگیری از خروج مقعد و جمع کردن و بالا کشیدن آن، تسکین دندان درد و تقویت و محکم کردن آن ها، نابود کردن میکروب جذام، ترمیم عضو، بند آوردن اسهال، قطع کردن خونریزی رحم، جلوگیری از ترشحات رحم و خشک کردن آن ها، کوچک و نرم کردن طحال، تقویت لثه، خارج کردن زالوی در حلق مانده، خشک کردن زخم های تر و آبله و درمان زکام استفاده می شود.
توضیحات تکمیلی
"گیاهی است از تیره ی گز و از خانواده ی Tamaricaceae، به شکل درختچه به ارتفاع ۱.۵ تا ۲ متر و حتی بیشتر که در غالب مناطق گرم می روید. این درختچه خاردار است و چوب آن از نظر طعم کمی گزنده و در عین حال خوش بو می باشد. پوست آن دارای طعم قابض، کمی تلخ، ضخیم، مانند دارچین به رنگ مایل به سرخ، برگ های آن نسبتا مات، ریز، خشن، کشیده و به رنگ سبز مایل به آبی، گل های آن خوشه ای، به رنگ زرد یا صورتی، خوش بو و تند، به طول 10 تا 15 سانتی متر و میوه ی آن که در محل گره های شاخه ای قرار دارند، پوشینه و بیضوی، تقریبا به اندازه ی نخود هستند، در فصل تابستان می رسند و در میان آن ها دانه های ریزی وجود دارد که اعراب به آن ها "اغذبه" می گویند. از گیاه بر اثر گزش حشره ای به نام coccus manniparus، نوعی مان به خارج ترشح می شود که به گزانگبین موسوم و ماده ای است به رنگ سفید مایل به زرد با طعمی شیرین و ملایم که علاوه بر مصارف تهیه شیرینی، جنبه درمانی نیز دارد. برگ، پوست درخت و ریشه اندام دارویی این گیاه را تشکیل می دهند. روغن گل این گیاه خاصیت دارویی دارد. این درختچه در اروپا و آسیا انتشار دارد و در ایران نیز در آذربایجان، چاه ریگ دیلمان، دره ی کرج، کلاردشت، خراسان، دماوند، قزوین، لرستان، زاهدان، تهران، پلور، دره ی تالار، کرمان و شهداد دیده می شود. "