تخم هوفاریقون

گیاهی است از خانواده ی Hypericaceae، چند ساله، علفی، پایا، بدون کرک به ارتفاع 10 تا 110 سانتی متر دارای ساقه ای افراشته با انشعابات انبوه، برگ های متقابل، تخم مرغی شکل و بدون کرک، میوه هایی به شکل کپسول که حاوی تخم هستند و گل هایی زرد رنگ و کمی معطر

ادامه مطلبآیکون

    طریقه مصرف تخم هوفاریقون :
    هشدار تخم هوفاریقون : ...
    خواص درمانی تخم هوفاریقون :
مشخصات
توضیحات تکمیلی
مشخصات

طریقه مصرف تخم هوفاریقون

خوراکی (جوشانده/دم کرده/نوشیدنی)

محصول مورد استفاده تخم هوفاریقون

تخم

نام علمی تخم هوفاریقون

Hypericum perforatum L.

نام رایج انگلیسی تخم هوفاریقون

St John's wort ،Hardhay

نام های دیگر تخم هوفاریقون

چای کوهی - علف چای - گل راعی - هزار چشم - گل شهناز - گل تره - قوریون - داذی رومی – داذی – حشیشه القلب

خانواده تخم هوفاریقون

Hypericaceae

هشدار تخم هوفاریقون

در موارد نادری، استفاده ی طولانی مدت و یا بیش از حد این گیاه ممکن است باعث ایجاد آب مروارید و افزایش حساسیت عصبی شود. – این گیاه دارای رنگ دانه ی قرمز رنگی به نام هیپریسین است که حساسیت به نور ایجاد می کند و ممکن است باعث افزایش حساسیت پوست بدن نسبت به آفتاب گردد. - چیدن این گیاه در هوای گرم و مرطوب نیز ممکن است باعث حساسیت پوست شود. - اگر زود تر از دوره ی مصرف و یکدفعه قطع شود ممکن است ایجاد حساسیت کند. - با داروهای شیمیایی اصلا سازگار نیست. - در مبتلایان به ایدز تحت درمان با ایندیناویر مصرف نشود زیرا باعث کاهش اثر بخشی دارو می گردد. - باعث کاهش اثر بخشی داروهای ضد بارداری خوراکی می شود. - مصرف در دوران بارداری ممنوع است. -مصرف مقدار زیاد علف چای، به علت دارا بودن هیپریسین، اثر تحریک کننده سلسله اعصاب و تشنج آور دارد. -حیواناتی مانند گاو، گوسفند، اسب و غیره اگر از گیاه فوق ضمن علوفه خود مصرف نمایند، دچار بیماری های پوستی می گردند بدین نحو که در محلی از پوست بدن آن ها که سفید است ( حیوانات دارای پوست سفید یا دارای لکه های سفید رنگ در پوست)، لکه های قرمز رنگ ایجاد می شود و مرگ سلول های سطحی بافت پیش می آید.

نحوه مصرف درمانی تخم هوفاریقون

- برای درمان سیاتیک، هر روز 2 گرم از آن را با عسل مخلوط کرده و بخورید.

خواص درمانی تخم هوفاریقون

- برای درمان سیاتیک کاربرد دارد.
توضیحات تکمیلی
"هوفاریقون که شباهت زیادی به سنبل الطیب دارد، گیاهی است از خانواده ی Hypericaceae، چند ساله، علفی، پایا، بدون کرک به ارتفاع 10 تا 110 سانتی متر دارای ساقه ای افراشته با انشعابات انبوه، برگ های متقابل، تخم مرغی شکل و بدون کرک، میوه هایی به شکل کپسول که حاوی تخم هستند و گل هایی زرد رنگ و کمی معطر. در گلبرگ های آن نقاط ریز یا خطوط تیره ای وجود دارد که عبارت از غده های ترشحی محتوی شیره ای به رنگ قرمز مایل به قهوه ای می باشد. برگ، سرشاخه های گل دار تازه یا خشک، گل های تازه و تخم اندام دارویی این گیاه را تشکیل می دهند. روغن و کرم این گیاه نیز خاصیت دارویی دارد. زمان گلدهی این گیاه اواخر اردیبهشت تا اواخر مهر ماه است. گیاه را بین ماه های خرداد تا شهریور جمع آوری کرده و در سایه خشک می کنند. برای منظورهای درمانی سرشاخه ی گل دار گیاه را همیشه باید در زمان گل دادن چید که طراوت داشته باشد. این گیاه معمولا در اغلب مناطق دنیا در اراضی لخت، خرابه ها و جنگل های کم درخت می روید. در ایران نیز در گرگان، بروجرد، جنگل گلستان، مازندران، گیلان، آذربایجان، کردستان، همدان، لرستان، فارس، خراسان، تهران، قزوین، جاده چالوس، دامنه های البرز، لاهیجان، قره داغ، کرج، دامغان و سمنان می روید. "