گل سرخ - گلبرگ

گیاهی است از خانواده ی Rosaceae، به شکل درختچه ای کوچک، دارای شاخه های گل دهنده، خمیده، تیغ دار با تیغ های ریز و درشت، میوه های گرد یا تخم مرغی شکل، برگ هایی با ۵ تا ۷ برگچه ی دندانه دار، چرمی، بیضی شکل و نوک تیزکه روی آن ها صاف و سبز رنگ و پشت آن ها سبز کم رنگ است، گل هایی به رنگ قرمز زیبا با بویی معطر و مطبوع
ادامه مطلبآیکون

    طریقه مصرف گل سرخ - گلبرگ : ...
    خواص درمانی گل سرخ - گلبرگ : ...
    طبع گل سرخ - گلبرگ :
مشخصات
توضیحات تکمیلی
مشخصات

طریقه مصرف گل سرخ - گلبرگ

مزمزه کردن,غرغره,استشمام,تنقیه,موضعی (پماد/ضماد/لوسیون/روغن مالی),خوراکی (جوشانده/دم کرده/نوشیدنی)

محصول مورد استفاده گل سرخ - گلبرگ

گلبرگ

نام علمی گل سرخ - گلبرگ

Rosa gallica L.

نام رایج انگلیسی گل سرخ - گلبرگ

French-rose ، Provins-rose ، Red-rose

نام های دیگر گل سرخ - گلبرگ

ورد احمر – ورد احمر بستانی – فلوردورز – وعاط - حوجم

خانواده گل سرخ - گلبرگ

Rosaceae

نحوه مصرف درمانی گل سرخ - گلبرگ

برای درمان گلو درد، دم کرده ی آن غرغره شود. -آن را بخورید، مقوی، مفرح و لطیف کننده ی اعضای بدن است و برای رفع خفقان نیز نافع می باشد. - برای تقویت معده، 5 مثقال (تقریبا 25 گرم) از آن را با 5 مثقال افسنطین در یک لیتر آب بجوشانید، بعد 200 گرم شکر را در آب صاف کرده ی آن مخلوط کنید و بجوشانید تا قوام آید و روزی چهار قاشق مرباخوری از آن را به تدریج میل کنید. - برای جلوگیری از خونریزی سینه، قطع اخلاط خونی و رفع رطوبت ها، عصاره ی آن را که در سایه خشک شده باشد را بخورید. - به عنوان مسهل قوی و برای خارج کردن فضولات دستگاه گوارش، دفع صفرا، جدا سازی مواد صفراوی از خون و برطرف کردن تلخی دهان، صبح ناشتا 20 گرم از آن را با 25 گرم سنای مکی جوشانده و آب آن را بنوشید. - برای بیرون کشیدن استخوان، خار یا چوبی که در پوست فرو رفته باشد، تازه ی آن را بکوبید و ضماد کنید. - برای تقویت اعصاب، قلب و سایر اعضای بدن، آن را بو کنید. - برای ایجاد گوشت روی زخم های عمیق، خشک کردن رطوبت و چرک زخم و زخم آبله، کوبیده ی آن را بر روی زخم بمالید. - برای جلوگیری از ترشحات غیر طبیعی رحم و خشک کردن آن ها، برطرف کردن عفونت های رحم، رفع بدبویی رحم و خوش بو کردن آن و همچنین جمع کردن دهانه ی رحم، گلبرگ های آن را خشک کرده و به صورت پودر درآورید و شب ها داخل رحم بپاشید. - برای درمان سوختگی ناشی از آتش و زخم های حاصله در اثر مالیدن نوره (واجبی یا تیز بر)، آن را بسایید و با سفیده ی تخم مرغ مخلوط کرده، خوب به هم بزنید و بر زخم بمالید. - برای رفع زخم روده ها و دل درد و دل پیچه ناشی از خوردن فلوس، با آن اماله و تنقیه (فروکردن آب یا هر مایع دیگر از طریق مقعد به داخل روده بزرگ جهت پاک کردن آن) کنید. -برای التیام زخم ها، تومورهای سرد و رفع خونروی ها و ترشح مواد مخاطی از دم کرده ی آن در آب، لوسیونی تهیه کرده و به صورت غرغره، کولیر قابض، موضع را شستشو دهید. -برای رفع ورم چشم، گل سرخ را در آب مقطر دم کرده و به صورت کولیر استفاده نمایید. * از گلبرگ این گل سرخ در تهیه نوعی عسل و سرکه به نام های عسل رزا و سرکه رزا ( به حالت رقیق شده جهت غرغره و یا به صورت شستشوهای مهبلی) و همچنین کنسرو جهت استفاده به صورت اکسیپیان در تهیه حب ها نیز استفاده به عمل می آید. طرز تهیه سرکه رزا: گلبرگ های خشک گل سرخ ۶۰ گرم، سرکه قرمز طبیعی ۷۵۰ گرم، گلبرگ ها را به مدت یک هفته در سرکه می خیسانند و گاهگاه هم می زنند سپس صاف می کنند. -به عنوان محلول شستشوی دهان ۱ قاشق سوپخوری از سرکه رزا را در ۱ لیوان آب گرم ریخته و به صورت غرغره استفاده نمایید. -به عنوان شسنشو دهنده مهبلی یک و نیم قاشق سوپخوری از آن را در یک لیتر آب نیم گرم ریخته و استفاده کنید. -به عنوان محلول آرایشی، سرکه رزا را رقیق کرده و استفاده کنید.

خواص درمانی گل سرخ - گلبرگ

گل سرخ سرشار از ویتامین C بوده و همچنین مقوی، مفرح، مسهل قوی، لطیف کننده ی اعضای بدن، افزایش دهنده ی شهوت (مخصوصا در آقایان)، قابض، آرام بخش، محرک دستگاه گوارش، خلط آور، ضد باکتری، ضد ویروس، ضد التهاب، تقویت کننده ی کلیه ها و تنظیم کننده ی قاعدگی است. از این گیاه برای تقویت عمومی بدن، بهداشت پوست، باز کردن گرفتگی ها و مجاری، خون سازی، کاهش کلسترول خون، تقویت معده، جلوگیری از خونریزی سینه، رفع خفقان، قطع اخلاط خونی، خارج کردن فضولات دستگاه گوارش، دفع صفرا، جدا سازی مواد صفراوی از خون، برطرف کردن تلخی دهان، بیرون کشیدن استخوان، خار یا چوبی که در پوست فرو رفته باشد، تقویت اعصاب، قلب و سایر اعضای بدن، ایجاد گوشت روی زخم های عمیق، خشک کردن رطوبت و چرک، جلوگیری از ترشحات غیر طبیعی رحم و خشک کردن آن ها، رفع بدبویی و خوش بو کردن رحم، جمع کردن دهانه ی رحم و نیز درمان عفونت رحم، اسهال های مزمن، خونروی های عادی، سل، ورم چشم، تومورهای سرد، ترشح مواد مخاطی، زخم روده ها، زخم آبله، سوختگی ناشی از آتش، زخم های حاصله در اثر مالیدن نوره، گلو درد، دل درد و دل پیچه (ناشی از خوردن فلوس) استفاده می شود.

طبع گل سرخ - گلبرگ

گرم و تر
توضیحات تکمیلی
"گیاهی است از خانواده ی Rosaceae، به شکل درختچه ای کوچک، دارای شاخه های گل دهنده، خمیده، تیغ دار با تیغ های ریز و درشت که تیغ های درشت آن مسطح، خمیده و به شکل داس اند و تیغ های ریز با غده ای همراه می باشند، میوه های گرد یا تخم مرغی شکل به طول 1.5 سانتی متر که در داخل برجستگی کوزه ای شکل زیر گلبرگ ها قرار دارند و برگ هایی با ۵ تا ۷ برگچه ی دندانه دار، چرمی، بیضی شکل و نوک تیز به طول 3 تا 5 سانتی متر که روی آن ها صاف و سبز رنگ و پشت آن ها سبز کم رنگ است. رگبرگ های برگ نیز خزی و نمدی هستند، با ترک های غده ای پوشیده شده که تا سطح پیاله ی گل کشیده شده اند. گل های آن معمولا به وضع منفرد بر روی ساقه ها ظاهر می شود. رنگ آن ها قرمز زیبا و بوی آن ها معطر و مطیوع است. نمونه های پرورش یافته این گیاه، گلبرگ هایی به تعداد مضاعف یا زیادتر دارند. چیدن غنچه های گیاه باید در زمانی صورت گیرد که غنچه ها، رشد کامل حاصل کرده و نزدیک به مرحله باز شدن باشند. پس از جمع آوری غنچه ها، کاسه گل، پرچم ها و ناخالصی های دیگر را از گلبرگ جدا می نمایند. برای خشک کردن غنچه ها باید آن ها را به صورت قشر نازکی در محل سایه دار گسترانید و یا تحت اثر گرمای ملایم قرار داد. بوی آن ها معطر و مطبوع و طعم آن ها قابض و کمی تلخ است.‍ گل بن، زروره ی گل وغنچه اندام دارویی این گیاه را تشکیل می دهند. روغن و عرق (گلاب)این گیاه خاصیت دارویی دارد. این نوع گل سرخ به طور وحشی در جنگل های مینو دشت در ارتفاع 300 متری دیده می شود و در مناطق مختلف البرز و اراک نیز انتشار دارد. نوع خیلی معطر این گیاه را ""گل محمدی"" یا ""گل گلاب"" می نامند که دارای ۷ تا ۹ برگچه ی دندانه دار می باشد و روی برگ های آن سبز براق و پشت برگ خزی است. گل های آن به رنگ صورتی کم رنگ اند و در بهار ظاهر می شوند. این نوع گل در مناطق مختلف ایران به خصوص در قمصر کاشان، فارس، میمند، آذربایجان، قزوین و تعدادی از شهر های دیگر ایران کشت می شود. خاستگاه این گل سوریه است و در مناطق مختلف هند و سایر مناطق دنیا نیز کم و بیش کشت می شود. از این گیاه روغنی گرفته می شود که آن را ""روغن گل سرخ"" یا ""روغن گل محمدی"" می نامند و به چند طریق می توان آن را تهیه کرد: 1. گلبرگ های تازه ی بدون گل بن را در روغن کنجد یا روغن زیتون تازه بریزید و در آفتاب بگذارید، همین که رنگ رگبرگ ها سفید شد، آن را فشرده و تفاله را خارج کنید و مجددا گلبرگ تازه در آن بریزید و پس از سفید شدن فشرده و تفاله را بیرون بریزید و این عمل را هفت بار تکرار کنید، روغن گل به دست می آید. 2. گلبرگ های تازه را با هم وزن آن روغن کنجد یا روغن زیتون روی حرارت ملایم بسیار بجوشانید، بعد صاف کنید. 3. گلبرگ های تازه یا خشک شده را به مقدار زیاد در آب بجوشانید، بعد آب آن را صاف کرده و با نصف آن مقدار آب، روغن کنجد مخلوط کرده و روی حرارت ملایم آنقدر بجوشانید تا آب تبخیر شود و روغن باقی بماند. 4. گلبرگ های گل تازه را خوب بکوبید یا چرخ کنید و آب آن را با فشار خارج سازید و هم وزن آب آن روغن کنجد ریخته و روی حرارت ملایم بجوشانید و دایم به هم بزنید تا آب تبخیر شود و روغن باقی بماند. "