گل سرخ - روغن

گیاهی است از خانواده ی Rosaceae، به شکل درختچه ای کوچک، دارای شاخه های گل دهنده، خمیده، تیغ دار با تیغ های ریز و درشت، میوه های گرد یا تخم مرغی شکل، برگ هایی با ۵ تا ۷ برگچه ی دندانه دار، چرمی، بیضی شکل و نوک تیزکه روی آن ها صاف و سبز رنگ و پشت آن ها سبز کم رنگ است، گل هایی به رنگ قرمز زیبا با بویی معطر و مطبوع
ادامه مطلبآیکون

    طریقه مصرف گل سرخ - روغن : ...
    خواص درمانی گل سرخ - روغن : ...
    طبع گل سرخ - روغن :
مشخصات
توضیحات تکمیلی
مشخصات

طریقه مصرف گل سرخ - روغن

موضعی (پماد/ضماد/لوسیون/روغن مالی),سایر,خوراکی (جوشانده/دم کرده/نوشیدنی)

محصول مورد استفاده گل سرخ - روغن

روغن

نام علمی گل سرخ - روغن

Rosa gallica L.

نام رایج انگلیسی گل سرخ - روغن

French-rose ، Provins-rose ، Red-rose

نام های دیگر گل سرخ - روغن

ورد احمر – ورد احمر بستانی – فلوردورز – وعاط - حوجم

خانواده گل سرخ - روغن

Rosaceae

نحوه مصرف درمانی گل سرخ - روغن

- به عنوان محلل و بازکننده ی گرفتگی ها و انسداد مجاری و نیز درمان اسهال های صفراوی، التهاب معده، زخم روده ها، دل درد و دل پیچه، 20 تا 30 گرم از آن را بخورید. همچنین قابض و در عین حال مسهل است. - برای تسکین دندان درد، آن را در دهان نگه دارید. - برای تسکین درد گوش و سردرد، آن را در گوش بچکانید. - برای رفع سردرد، تقویت دماغ و رفع بی خوابی، آن را به تنهایی یا مخلوط با سرکه به پیشانی بمالید. - برای رفع عرق بدن، آن را با سرکه به بدن بمالید. - برای تسکین درد و ورم عضو ناشی از ضربه یا دردی که در اثر کار سخت یا سرماخوردگی ایجاد شده باشد، آن را روزی چند بار بر روی موضع بمالید و خوب مالش دهید، بعد موضع را بسیار گرم نگه دارید. اگر همراه با مالش مقداری از آن را هم بخورید، ورم مفاصل که همراه با درد باشد را نیز درمان می کند. - برای درمان پا دردی که ناشی از روماتیسم باشد، 20 گرم از آن را با 5 گرم آمونیاک مخلوط کنید و بر موضع بمالید. - برای رفع افسردگی، اندوه یا بی خوابی دو قطره از روغن را به آب استحمام اضافه کنید. - جهت تقویت پوست های خشک و رفع التهاب نیز چند قطره از روغن را به کرم های معمولی اضافه کنید.

خواص درمانی گل سرخ - روغن

- قابض و در عین حال مسهل و نیز محلل و بازکننده ی گرفتگی ها و انسداد مجاری است. از آن برای تقویت دماغ، تقویت پوست های خشک، رفع التهاب، رفع عرق بدن، جلوگیری از خونریزی و همچنین درمان بی خوابی، افسردگی، اندوه، اسهال های صفراوی، التهاب معده، زخم روده ها، دل درد و دل پیچه، دندان درد، درد گوش، سردرد، درد و ورم عضو (ناشی از ضربه)، درد ناشی از کار سخت یا سرماخوردگی، ورم مفاصل (همراه با درد)، پادرد (ناشی از روماتیسم) و گال استفاده می شود.

طبع گل سرخ - روغن

معتدل
توضیحات تکمیلی
"گیاهی است از خانواده ی Rosaceae، به شکل درختچه ای کوچک، دارای شاخه های گل دهنده، خمیده، تیغ دار با تیغ های ریز و درشت که تیغ های درشت آن مسطح، خمیده و به شکل داس اند و تیغ های ریز با غده ای همراه می باشند، میوه های گرد یا تخم مرغی شکل به طول 1.5 سانتی متر که در داخل برجستگی کوزه ای شکل زیر گلبرگ ها قرار دارند و برگ هایی با ۵ تا ۷ برگچه ی دندانه دار، چرمی، بیضی شکل و نوک تیز به طول 3 تا 5 سانتی متر که روی آن ها صاف و سبز رنگ و پشت آن ها سبز کم رنگ است. رگبرگ های برگ نیز خزی و نمدی هستند، با ترک های غده ای پوشیده شده که تا سطح پیاله ی گل کشیده شده اند. گل های آن معمولا به وضع منفرد بر روی ساقه ها ظاهر می شود. رنگ آن ها قرمز زیبا و بوی آن ها معطر و مطیوع است. نمونه های پرورش یافته این گیاه، گلبرگ هایی به تعداد مضاعف یا زیادتر دارند. چیدن غنچه های گیاه باید در زمانی صورت گیرد که غنچه ها، رشد کامل حاصل کرده و نزدیک به مرحله باز شدن باشند. پس از جمع آوری غنچه ها، کاسه گل، پرچم ها و ناخالصی های دیگر را از گلبرگ جدا می نمایند. برای خشک کردن غنچه ها باید آن ها را به صورت قشر نازکی در محل سایه دار گسترانید و یا تحت اثر گرمای ملایم قرار داد. بوی آن ها معطر و مطبوع و طعم آن ها قابض و کمی تلخ است.‍ گل بن، زروره ی گل وغنچه اندام دارویی این گیاه را تشکیل می دهند. روغن و عرق (گلاب)این گیاه خاصیت دارویی دارد. این نوع گل سرخ به طور وحشی در جنگل های مینو دشت در ارتفاع 300 متری دیده می شود و در مناطق مختلف البرز و اراک نیز انتشار دارد. نوع خیلی معطر این گیاه را ""گل محمدی"" یا ""گل گلاب"" می نامند که دارای ۷ تا ۹ برگچه ی دندانه دار می باشد و روی برگ های آن سبز براق و پشت برگ خزی است. گل های آن به رنگ صورتی کم رنگ اند و در بهار ظاهر می شوند. این نوع گل در مناطق مختلف ایران به خصوص در قمصر کاشان، فارس، میمند، آذربایجان، قزوین و تعدادی از شهر های دیگر ایران کشت می شود. خاستگاه این گل سوریه است و در مناطق مختلف هند و سایر مناطق دنیا نیز کم و بیش کشت می شود. از این گیاه روغنی گرفته می شود که آن را ""روغن گل سرخ"" یا ""روغن گل محمدی"" می نامند و به چند طریق می توان آن را تهیه کرد: 1. گلبرگ های تازه ی بدون گل بن را در روغن کنجد یا روغن زیتون تازه بریزید و در آفتاب بگذارید، همین که رنگ رگبرگ ها سفید شد، آن را فشرده و تفاله را خارج کنید و مجددا گلبرگ تازه در آن بریزید و پس از سفید شدن فشرده و تفاله را بیرون بریزید و این عمل را هفت بار تکرار کنید، روغن گل به دست می آید. 2. گلبرگ های تازه را با هم وزن آن روغن کنجد یا روغن زیتون روی حرارت ملایم بسیار بجوشانید، بعد صاف کنید. 3. گلبرگ های تازه یا خشک شده را به مقدار زیاد در آب بجوشانید، بعد آب آن را صاف کرده و با نصف آن مقدار آب، روغن کنجد مخلوط کرده و روی حرارت ملایم آنقدر بجوشانید تا آب تبخیر شود و روغن باقی بماند. 4. گلبرگ های گل تازه را خوب بکوبید یا چرخ کنید و آب آن را با فشار خارج سازید و هم وزن آب آن روغن کنجد ریخته و روی حرارت ملایم بجوشانید و دایم به هم بزنید تا آب تبخیر شود و روغن باقی بماند. "