گل مغربی - برگ و ریشه

گیاهی است از خانواده یOnagraceae، علفی، یک یا چند ساله، دارای ساقه ای به ارتفاع 10 تا 15 سانتی متر و پوشیده از کرک، برگ هایی متناوب، بزرگ، بدون دمبرگ، نوک تیز و دندانه دار، گل آذین خوشه ای، برگ دار و افراشته با گل های نسبتا درشت به شکل قیف یا شیپور و به رنگ زرد یا به ندرت صورتی، میوه ی کپسولی شکل، بذر های کوچک و متعدد و ریشه ای ضخیم، گوشتی، قرمز رنگ و خوراکی.
ادامه مطلبآیکون

    طریقه مصرف گل مغربی - برگ و ریشه :
    هشدار گل مغربی - برگ و ریشه : ...
    خواص درمانی گل مغربی - برگ و ریشه :
مشخصات
توضیحات تکمیلی
مشخصات

طریقه مصرف گل مغربی - برگ و ریشه

خوراکی (جوشانده/دم کرده/نوشیدنی)

نام های دیگر گل مغربی - برگ و ریشه

(حشیشه الحمار – علف خر)

خانواده گل مغربی - برگ و ریشه

Onagraceae

هشدار گل مغربی - برگ و ریشه

- ممکن است باعث سردرد و اندکی تهوع شود که می توان از طریق خوردن دارو با غذا یا به وسیله ی مالش روغن خالص روی پوست از بروز آن اجتناب کرد. - ناراحتی های پوستی و سوء هاضمه از جمله عوارض جانبی این دارو است. - روغن این گیاه در موارد صرع و جنون و نیز همراه با داروهای ضد انعقاد خون نباید مصرف شود.

نحوه مصرف درمانی گل مغربی - برگ و ریشه

- برای تصفیه ی خون، ریشه و برگ آن را با هم بجوشانید و آب آن را صاف کرده و بنوشید.

خواص درمانی گل مغربی - برگ و ریشه

- برای تصفیه ی خون کاربرد دارد.

محصول مورد استفاده گل مغربی - برگ و ریشه

برگ,ریشه
توضیحات تکمیلی
"گیاهی است از خانواده یOnagraceae، علفی، یک یا چند ساله، دارای ساقه ای به ارتفاع 10 تا 15 سانتی متر و پوشیده از کرک، برگ هایی متناوب، بزرگ، بدون دمبرگ، نوک تیز و دندانه دار، گل آذین خوشه ای، برگ دار و افراشته با گل های نسبتا درشت به شکل قیف یا شیپور و به رنگ زرد یا به ندرت صورتی، میوه ی کپسولی شکل، بذر های کوچک و متعدد و ریشه ای ضخیم، گوشتی، قرمز رنگ و خوراکی. چون گل های این گیاه هنگام غروب شکفته می شوند از این جهت به گل مغربی موسوم گردیده است. برگ، ریشه و دانه های کاملا رسیده و خشک شده، بخش دارویی این گیاه را تشکیل می دهند. دانه ها به رنگ قهوه ای تیره، بی بو و با طعم نسبتا روغنی و تلخ هستند و بیشترین مقدار روغن در دانه های کاملا رسیده و در میوه های کاملا باز شده ی این گیاه با غلاف های خشک دیده می شود. موسم جمع آوری آن ها نیز حدود ماه های شهریور و مهر است. منشا اصلی این گیاه در آمریکای شمالی بوده و از آن جا به تدریج به دیگر نقاط انتقال یافته است. در ایران نیز در عباس آباد همدان، شمیران تهران و مناطق مختلف آذربایجان مشاهده شده است. "