گل مینا - عصاره

مینا گیاهی است از خانواد ی Compositae، تیره ی فرعی Radiae، علفی، چند ساله و خیلی کوتاه، دارای برگ های ساده، پهن و بیضی شکل که قاعده ی بزرگ آن باریک شده و کمی گوشتی و ریشه ای و گل های لوله ای زرد رنگ که در اطراف آن گل های زبانه ای سفید و گاهی صورتی یا قرمز رنگ دیده می شود.
ادامه مطلبآیکون

    طریقه مصرف گل مینا - عصاره :
    خواص درمانی گل مینا - عصاره : ...
مشخصات
توضیحات تکمیلی
مشخصات

طریقه مصرف گل مینا - عصاره

خوراکی (جوشانده/دم کرده/نوشیدنی)

محصول مورد استفاده گل مینا - عصاره

عصاره

نام علمی گل مینا - عصاره

Bellis perennis L.

نام رایج انگلیسی گل مینا - عصاره

Marguerite ، Daisy

نام های دیگر گل مینا - عصاره

گل بهار – مارگریت کوچک – زهره الربیع – زهره اللؤلؤ

خانواده گل مینا - عصاره

Compositae

نحوه مصرف درمانی گل مینا - عصاره

برای درمان سنگ کلیه و آب آوردگی نسوج، 100 گرم از عصاره ی آن را با 20 گرم سرکه ی رقیق مخلوط کرده و بخورید.

خواص درمانی گل مینا - عصاره

عصاره ی آن برای درمان آب آوردگی نسوج و سنگ کلیه کاربرد دارد.
توضیحات تکمیلی
"مینا گیاهی است از خانواد ی Compositae، تیره ی فرعی Radiae، علفی، چند ساله و خیلی کوتاه به ارتفاع ۴ تا ۱۵ سانتی متر، دارای برگ های ساده، پهن و بیضی شکل که قاعده ی بزرگ آن باریک شده و کمی گوشتی و ریشه ای می باشد، یعنی برگ ها از ناحیه ی یقه ی گیاه به طور چتری بیرون آمده اند، ساقه ای که از وسط برگ ها بیرون می آید و منتهی به یک نهنج گل یا یک طبق گل می شود و در وسط طبق، گل های لوله ای زرد رنگ که در اطراف آن گل های زبانه ای سفید و گاهی صورتی یا قرمز رنگ دیده می شود. کاپیتول های آن که در آغاز فروردین ماه تا پاییز ظاهر می گردد. زنبور عسل منحصرا از دانه های گرده آن استفاده می کند. گل، برگ و عصاره اندام دارویی این گیاه را تشکیل می دهند. این گل ها از اوایل بهار ظاهر می شوند و تا پاییز ادامه دارند و هر گاه هوا نامساعد و طوفانی است جمع شده و در مواقعی که هوا خوب باشد باز می شوند. مینا بیشتر در مراتع و چمن زارها و در ارتفاعات تا 2000 متر کوهستان می روید. این گیاه بومی اروپا و آسیای صغیر است. در ایران نیز در اغلب مناطق کاشته می شود و به طور وحشی در مناطق غربی در بروجرد، گرند غرب، ماهی دشت، صحنه، گرگان و مازندران دیده می شود. "