دم گیلاس

گیلاس گیاهی است درختی به ارتفاع 10 تا 20 متر، دارای تنه ای به رنگ قرمز یا قهوه ای، برگ های کشیده با حاشیه ای دندانه ای، گل ها ی سفید رنگ و میوه هایی کروی شکل به رنگ قرمز (قرمز تیره، سیاه و گاهی زرد) و طعمی شیرین که حاوی هسته ای تخم مرغی شکل با پوستی سخت می باشد.
ادامه مطلبآیکون

    طریقه مصرف دم گیلاس :
    خواص درمانی دم گیلاس : ...
مشخصات
توضیحات تکمیلی
مشخصات

طریقه مصرف دم گیلاس

خوراکی (جوشانده/دم کرده/نوشیدنی)

محصول مورد استفاده دم گیلاس

سایر

نام علمی دم گیلاس

Cerasus avium (L.) Moench

نام رایج انگلیسی دم گیلاس

W. gean ، Wild cherry

نام های دیگر دم گیلاس

گیله بند - کرزبری - آلوکک - آلی کک - هلی کک - هلار - هولدانه - سیاه هلی - قراصیای وحشی - هللر - کرز اسود

خانواده دم گیلاس

Rosacae

نحوه مصرف درمانی دم گیلاس

- برای شست و شوی مجاری ادرار، فرو نشاندن ورم داخل مجاری ادرار، ایجاد لاغری و درمان قولنج و عفونت کلیه، زکام، روماتیسم، زردی (یرقان)، انسداد کبد و حبس البول (بند آمدگی ادرار)، 30 گرم از آن را در یک لیتر آب به مدت 12 ساعت خیس کنید، بعد ده دقیقه بجوشانید و آب صاف کرده ی آن را در طول روز بنوشید. - برای درمان برونشیت و دیفتری یا حناق، 30 گرم از آن را در 1 لیتر آب سرد بجوشانید، بعد آب آن را تا گرم است روی پنجاه گرم گیلاس مقشر شده (پوست کنده شده) بریزید و بیست دقیقه دم کنید، سپس آب آن را مجددا صاف کرده و در طول روز به مرور بنوشید. - برای برطرف کردن سوزش ادرار، آن را با کاکل ذرت به اندازه ی مساوی مثل چای دم کنید و آبش را صاف کرده و بنوشید.

خواص درمانی دم گیلاس

از آن برای دفع سنگ مجاری ادراری، دفع رسوبات ادراری، شست و شوی مجاری ادرار، فرو نشاندن ورم داخل مجاری ادرار، ایجاد لاغری و نیز درمان قولنج و عفونت کلیه، زکام، روماتیسم، زردی یا یرقان، انسداد کبد، حبس البول یا بند آمدگی ادرار، برونشیت، ورم کلیه، سنگ کلیه، آلبومینوری، آب آوردن بدن، دیفتری (حناق) و سوزش ادرار استفاده می شود.
توضیحات تکمیلی
گیلاس گیاهی است درختی به ارتفاع 10 تا 20 متر، دارای تنه ای به رنگ قرمز یا قهوه ای، برگ های کشیده با حاشیه ای دندانه ای، گل ها ی سفید رنگ و میوه هایی کروی شکل به رنگ قرمز (قرمز تیره، سیاه و گاهی زرد) و طعمی شیرین که حاوی هسته ای تخم مرغی شکل با پوستی سخت می باشد. میوه ی گیلاس را در اواخر اردیبهشت تا خرداد ماه جمع آوری می کنند و دم آن را جدا و بعد خشک می نمایند. نژادهای وحشی آن که در جنگل ها می رویند، میوه ای سیاه رنگ، کوچک و به قطر ۱ سانتیمتر دارند. از میوه آن نوعی نوشابه به نام کیرش Kirsch در اروپا تهیه می شود. میوه، دم و برگ این میوه اندام دارویی این میوه را تشکیل می دهند. این گیاه در آسیا و اروپا انتشار دارد. در ایران نیز در اغلب جنگل های شمال، منطقه ی البرز و آستارا، گیلان تا مازندران و گرگان انتشار دارد ولی امروزه در اکثر شهرهای ایران کشت می شود.