مرزنجوش

گیاهی است از خانواده Labiatae، علفی، به ارتفاع 100 سانتی متر، خوش بو، کرک دار، دارای برگ های بیضی شکل،کوچک، باریک، پوشیده از کرک و به رنگ خاکستری مایل به سبز و گل هایی به رنگ ارغوانی، صورتی یا سفید.

ادامه مطلبآیکون

    طریقه مصرف مرزنجوش : ...
    طبع مرزنجوش :
    هشدار مرزنجوش : ...
    خواص درمانی مرزنجوش : ...
مشخصات
توضیحات تکمیلی
مشخصات

طریقه مصرف مرزنجوش

موضعی (پماد/ضماد/لوسیون/روغن مالی),استنشاق,خوراکی (جوشانده/دم کرده/نوشیدنی)

طبع مرزنجوش

گرم و خشک

فصل برداشت مرزنجوش

تابستان

محصول مورد استفاده مرزنجوش

گیاه کامل

نام علمی مرزنجوش

Origanum Majorana L.

نام رایج انگلیسی مرزنجوش

Sweet Marjoram

نام های دیگر مرزنجوش

مرزنگوش وحشی، مرزه ی گوش، مرد قوش، مرد گوش، مروا، سومق، سرمق، سرمع، عنقر، اذان الفار، دنا مروا، ریحان داوود، اوریگانو ماژورونا، آویشن کوهی، پونه کوهی

خانواده مرزنجوش

Labiatae

هشدار مرزنجوش

- مصرف زیاد آن برای کلیه و مثانه مضر است. - مصرف موضعی آن ممکن است باعث تحریک پوست گردد. - این گیاه نباید در دوران بارداری مصرف شود.

نحوه مصرف درمانی مرزنجوش

به عنوان نشاط آور و برای باز کردن ادرار و گرفتگی دماغی و درمان سختی در ترشح ادرار و حیض، ورم مخاط بینی، میگرن، زکام رطوبی، درد سینه، سرفه، تنگی نفس، خفقان، درد قلب، مالیخولیا، قولنج ناشی از نفخ روده ها، دل پیچه و استسقا، آب دم کرده ی آن را بنوشید. - برای درمان باد و نفخ، یک قاشق مرباخوری از کوبیده ی آن را در یک لیوان آب جوش بریزید و بخورید. - برای درمان سردی ناشی از غلبه ی سودا و بلغم، آن را بجوشانید و با آب آن بخور دهید، بعد آب جوشانده ی آن را بنوشید. اگر مقداری از آن را با حنا خمیر کرده و بر سر ببندید، مؤثرتر خواهد بود. - برای درمان درد مفاصل، 100 گرم از آن را نرم بکوبید و در نیم لیتر روغن زیتون بریزید و در بن ماری به مدت دو ساعت بجوشانید، بعد از سرد شدن آن را در یک بطری ریخته و در جای خنک نگه دارید و هر روز بر روی مفاصل بمالید. - برای شست و شو و ضد عفونی کردن زخم، از آب جوشانده ی آن استفاده کنید. - برای درمان لقوه (نوعی بیماری که در صورت انسان باعث کج شدن لب، دهان و فک می شود.) و صرع، آن را بجوشانید و آب آن را هم بنوشید و هم در بینی بکشید. - برای تقویت قوای دماغی، آن را بو بکشید و برای باز شدن بینی نیز، آن را بخور دهید. - برای از بین رفتن جای زخم و سالک که روی پوست مانده است، پخته ی آن را ضماد کنید. - برای باز کردن بینی و برطرف کردن عفونت سینوس ها، آب جوشانده ی آن با نمک را استنشاق کنید. - برای از جا در رفتگی و شکستگی اعضای بدن، بی حسی اعضا و دندان درد، تازه ی آن را به صورت مالش استفاده کنید. - شیاف آن در مهبل قاعده آور است. - برای شست و شو و ضد عفونی کردن زخم ها، آب جوشانده ی آن را استفاده کنید. - برای جلوگیری از ترشح آب دهان، آن را با نمک بجوید. -به عنوان آرام کننده ۵ تا ۱۰ گرم گیاه را در یک لیتر آب م کرده، به مقدار ۲ تا ۳ فنجان در روز مصرف می شود. -به عنوان نیرو دهنده ۲۵ تا ۵۰ گرم گیاه را در یک لیتر آب م کرده، به مقدار ۲ تا ۳ فنجان در روز مصرف می شود. -به عنوان التیام دهنده زخم ها به صورت موضعی استفاده کنید. * مصلح آن، آب کاسنی و تخم خرفه می باشد.

خواص درمانی مرزنجوش

ادرار آور، خلط آور، قاعده آور، اشتها آور، نیرو دهنده، معرق، مقوی معده، نشاط آور، آرام بخش، صفرا بر، ضد عفونی کننده ی بسیار قوی، ضد میکروب، ضد نفخ، مسکن و التیام دهنده است. از مرزنجوش برای انبساط خاطر، رفع خستگی، تقویت کلیه، قوای دماغی و قوای جنسی، برگرداندن پرزهای معده، کمک به هضم غذا، شست و شو و ضد عفونی کردن زخم، از بین بردن جای زخم و سالک، باز کردن بینی و برطرف کردن عفونت سینوس ها، جلوگیری از ترشح آب دهان، رفع سختی در ترشح ادرار و حیض و نیز درمان بیماری های گوارشی، سرفه، سیاه سرفه، ورم مخاط بینی، میگرن، زکام رطوبی، درد سینه، خفقان، عفونت های عمقی سینه که با خلط غلیظ و زرد مشخص می شود، برونشیت، ناراحتی تنفسی (آسم)، دردهای قاعدگی، دردهای عضلانی، چربی خون، روماتیسم، لقوه (نوعی بیماری که در صورت انسان باعث کج شدن لب، دهان و فک می شود.)، ضعف و اختلالات مغزی، التهاب، کرم های بدن، درد قلب، مالیخولیا، قولنج (ناشی از نفخ در روده ها)، دل پیچه، استسقا، باد و نفخ، سردی (ناشی از غلبه ی سودا و بلغم)، درد مفاصل، صرع، از جا در رفتگی و شکستگی اعضای بدن، بی حسی اعضا و دندان درد استفاده می شود.
توضیحات تکمیلی

گیاهی است از خانواده Labiatae، علفی، به ارتفاع 100 سانتی متر، خوش بو، کرک دار، دارای برگ های بیضی شکل،کوچک، باریک، پوشیده از کرک و به رنگ خاکستری مایل به سبز و گل آذینی به صورت سنبله های افراشته با دو گل در هر چرخه به رنگ ارغوانی، صورتی یا سفید. مرزنگوش وحشی گونه ای است بسیار متغیر که از 5 زیرگونه تشکیل می شود که در ایران سه نوع آن وجود دارد. بوی اعضای هوایی گیاه، معطر و نافذ و طعمش پسندیده و با احساس گرما همراه است. جمع آوری اندام هوایی هنگامی انجام می پذیرد که گیاه کاملا گل داده باشد و این زمان معمولا اوایل تابستان است. این گیاه در شرایط متفاوت محیط زندگی به صور مختلف در می آید: در نواحی گرم به صورت گیاهی پایا، در منطقه مدیترانه به صورت دو ساله و در نواحی معتدل به شکل گیاهی یکساله در می آید. برگ این گیاه را غالبا پس از خشک کردن به صورت گرد در آورده از آن برای معطر ساختن اغذیه استفاده می شود. اسانس، روغن، برگ و سرشاخه های گلدار این گیاه خاصیت دارویی دارد.

محل رویش مرزنگوش وحشی در ایران:

1) زیرگونه ی vulgare در نواحی شمال (چالوس)، در غرب (آذربایجان)، در شرق (اهر) و در جنوب غرب (قره داغ).

2) زیرگونه ی gracile در نواحی شمال (گیلان) و در غرب (آذربایجان و کردستان).زیرگونه ی viride در نواحی شمال (گرگان، علی آباد، آزادشهر، پل سفید، عباس آباد، آمل، محمود آباد، نوشهر، بابل، چالوس، کلاردشت، رشت، لاهیجان، اسالو و آستارا)، در غرب (آذربایجان، اردبیل و بندی انزلی)، در شرق (بجنورد) و در مرکز ( قزوین و مرزن آباد).