کبابه چینی

کبابه چینی میوه گیاهی است درختچه ای از خانواده Piperaceae، چند ساله، بالا رونده با برگ های بی کرک، چرمی، متناوب و بیضی. گل های آن نر و ماده و میوه اش کروی شکل با ابعادی بزرگتر از فلفل سیاه و دارای دمی نسبتاً دراز است.
ادامه مطلبآیکون

    طریقه مصرف کبابه چینی : ...
    طبع کبابه چینی :
    هشدار کبابه چینی : ...
    خواص درمانی کبابه چینی : ...
مشخصات
توضیحات تکمیلی
مشخصات

طریقه مصرف کبابه چینی

موضعی (پماد/ضماد/لوسیون/روغن مالی),خوراکی (جوشانده/دم کرده/نوشیدنی)

طبع کبابه چینی

گرم و خشک

محصول مورد استفاده کبابه چینی

میوه

نام علمی کبابه چینی

Piper cubeba

نام رایج انگلیسی کبابه چینی

Cubeb Pepper 

نام های دیگر کبابه چینی

کبابه - حب العروس

خانواده کبابه چینی

Piperaceae

هشدار کبابه چینی

 مصرف مداوم کبابه چینی اسهال ایجاد کرده و محرک دستگاه هاضمه است به همین دلیل معمولا آن را با یک داروی گیاهی قابض مانند راتانیا و یا کاشو به صورت شربت می خورند.

نحوه مصرف درمانی کبابه چینی

- معمولا میوه پودر شده را به روش های مختلفی استفاده می کنند.
 - در طب سنتی نحوه و مقدار مصرف آن را پزشک تشخیص داده و تجویز می کند.

خواص درمانی کبابه چینی

بادشکن، مقوی معده و آلات داخل شکم، تقویت کننده حافظه، کاهنده ورم روده، محرک اعصاب، کاهنده ترشحات برونش‌ها، خلط‌آور، تحریک کننده اشتها، هضم کننده غذا، مسکن سرفه، تقویت قوای جنسی، بزاق آور، لطیف کننده و بازکننده گرفتگی های عروق سر و سینه، صاف کننده آواز و خرد کننده سنگ مثانه است همچنین از آن در درمان دیابت، عفونت مجاری تناسلی و ادرار، اسهال خونی، اختلالات دفعی، سوزاک، سردرد مزمن، اختلالات معده، هیستری، برونشیت، تکرر ادرار، سرگیجه، رعشه، روماتیسم، التهاب مجاری ادراری (پیشابراه)، آسم و خفقان استفاده می شود.
توضیحات تکمیلی
کبابه چینی میوه گیاهی است درختچه ای از خانواده Piperaceae، چند ساله، بالا رونده با برگ های بی کرک، چرمی، متناوب و بیضی. گل های آن نر و ماده روی دو پایه جدا و میوه اش کروی شکل با ابعادی بزرگتر از فلفل سیاه و دارای دمی نسبتاً دراز است. سطح میوه‌ی خشک شده، چروکیده و رنگ آن از خاکستری تا قهوه‌ ای سیاه تغییر می‌کند. مغز آن نیز سفید و طعم آن کمی تلخ، تند و معطر می ‌باشد. به دلیل اینکه میوه این گیاه را از چین می آورند به کبابه چینی معروف است. در کتب طب سنتی از دو نوع کبیر و صغیر نام برده شده که به طور مطلق منظور نوع کبیر آن است. این گیاه بومی جاوه، سوماترا، چین و نواحی خاور دور است ولی در اغلب کشورها به خصوص در هندوستان نیز آن را پرورش می دهند.