دانه سماق - عمده

درختچه ای است از خانواده ی Anacardiaceae، کوچک، به ارتفاع ۱ تا ۵ متر، دارای شاخه هایی با موهای زبر، گل های خوشه ای متراکم و حنایی رنگ به طول ۱۰ تا ۲۵ سانتی متر، میوه هایی سفت، کرک دار، به اندازه ی نخود، به رنگ قهوه ای مایل به ارغوانی و ترش مزه و برگ های مرکب، شانه ای، بیضی شکل، پوشیده از کرک و دندانه دار که رنگ سطح آن ها سبز مات و زیر آن ها سبز روشن است و در پاییز نیز سرخ رنگ و حنایی می شوند. پوست میوه، برگ درختچه وصمغ درختچه اندام دارویی این گیاه را تشکیل می دهند. این میوه ها خوشه ای، مانند انگور و حاوی دانه های ریز می باشند. این گیاه بومی مناطق مدیترانه ای به خصوص سواحل سیسیل است و در مناطق معتدل می روید. در ایران نیز در کوه های البرز و زاگرس، آذربایجان: تبریز، شتران کوه، خراسان: تربت جام، فارس: کوه های دشتک نزدیک امام زاده اسماعیل، کلات، شمال غربی شیراز، همدان: گنج نامه، کرج و دره هراز، گیلان: رودبار، کوشک، دامنه های کم ارتفاع نزدیک جاده شمیرانات تهران، قم، قزوین، تفرش و ... انتشار دارد. از بین انواع دیگر این گیاهان و نمونه های مجاور آن ها سه گیاه دارویی و سه گیاه سمی نام برده می شود.