آفتابگردان - گل

گل گیاهی است از خانواده ی Asteraceae، به شکل طبق دایره ای شکل و بزرگ به قطر معمولا ۴۰ تا ۵۰ سانتی متر که دور آن زبانه های زرد رنگ قرار گرفته و کف آن پر از دانه و تخم است.
ادامه مطلبآیکون

    طریقه مصرف آفتابگردان - گل :
    خواص درمانی آفتابگردان - گل : ...
مشخصات
توضیحات تکمیلی
مشخصات

طریقه مصرف آفتابگردان - گل

موضعی (پماد/ضماد/لوسیون/روغن مالی)

فصل برداشت آفتابگردان - گل

تابستان

محصول مورد استفاده آفتابگردان - گل

گل

نام علمی آفتابگردان - گل

Helianthus annus

نام رایج انگلیسی آفتابگردان - گل

sunflower

نام های دیگر آفتابگردان - گل

آفتاب گردان - گل آفتاب - دوّار الشمس - زهره الشمس - عباد الشمس

خانواده آفتابگردان - گل

Asteraceae, Compositae

نحوه مصرف درمانی آفتابگردان - گل

- برای درمان تب ها، خوابگاهی از برگ های آفتاب گردان درست کرده و پارچه روی آن را با شیر گرم مرطوب کرده و بیمار را در آن می پیچند که با تبخیر آن بیمار شفا می یابد.
- برای درمان بیماری های ششی، به صورت جوشانده مصرف نمایید. 
- برای درمان برونشیت، تنتور تهیه شده از گل و برگ های آن کاربرد دارد.
 - به عنوان ضد سم و برای تقویت معده، جگر و نیروی جنسی، تسکین درد دندان و درمان بواسیر، زخم ریه، یرقان و ام الصبیان (بادی که در دل کودکان عارض می شود و گاهی به غش کردن آنها می انجامد)، آن را مصرف کنید. 
- برای درمان تب و تب مالاریا، از عصاره ی گل های تازه ی آفتابگردان استفاده کنید. 
- برای درمان التهاب پرده ی جنب، فراخ شدن برونش ها، نزله های ناحیه ی برونش همراه با التهاب مخاط، خروج اخلاط متعفن و قانقاریای ششی، از گلهای تازه و قطعات ساقه ی گیاه به همراه اوکالیپتوس، به مقدارمساوی، مخلوطی تهیه کرده و روزانه ۲۰ تا ۲۵ قطره به مدت ۲ یا ۳ مرتبه در روز استفاده نمایید.

خواص درمانی آفتابگردان - گل

- ضد سم است و از آن برای تقویت معده، جگر و نیروی جنسی، رفع التهاب پرده ی جنب، فراخ شدن برونش ها، نزله های ناحیه ی برونش همراه با التهاب مخاط، خروج اخلاط متعفن، قانقاریای ششی، تسکین درد دندان و درمان بواسیر، زخم ریه، یرقان، ام الصبیان (بادی که در دل کودکان عارض می شود و گاهی به غش کردن آنها می انجامد)، تب و تب مالاریا استفاده می شود.
توضیحات تکمیلی
گیاهی است از خانواده ی Compositae، یک ساله، دارای ساقه ای قوی و محکم به ارتفاع ۱ تا ۲/۵ متر، برگ هایی پهن، نوک تیز، پوشیده از کرک و دندانه دار، گل هایی به شکل طبق دایره ای شکل و بزرگ به قطر معمولا ۴۰ تا ۵۰ سانتی متر که دور آن زبانه های زرد رنگ قرار گرفته و کف آن پر از دانه و تخم است و دانه هایی به رنگ سیاه با مغز سفید رنگ. البته گونه های مختلفی از گیاه با دانه های سفید نیز وجود دارد. گل، تخم، برگ، مغز روغن دار و ریشه قطعات ساقه، اندام دارویی این گیاه را تشکیل می دهند. روغن آفتابگردان، از بهترین نوع خوراکی روغن های گیاهی به شمار می آید. از روغن آفتابگردان، در صابون سازی، ورنی های فاسد نشدنی، مارگارین و چربی های گیاهی استفاده می شود. زراعت آفتابگردان به منظور استخراج روغن از دانه، در نواحی مختلف جهان از جمله ایران معمول است.