زیره سبز

گیاهی است از خانواده‌ی Umbelliferae، علفی، یک ساله، ظریف و معطر، دارای ساقه ای راست و منشعب، برگ های آن متناوب، شفاف، بی کرک، نخی شکل و سبز رنگ است و گل هایی کوچک، به رنگ سفید یا صورتی دارد، ریشه ای عمودی و میوه هایی کوچک، مستطیلی شکل، پوشیده از خارهای کوتاه، به رنگ سبز خاکستری و در بعضی گونه ها سفید و زرد دارد.
ادامه مطلبآیکون

    طریقه مصرف زیره سبز : ...
    طبع زیره سبز :
    هشدار زیره سبز :
    خواص درمانی زیره سبز : ...
مشخصات
توضیحات تکمیلی
مشخصات

طریقه مصرف زیره سبز

استشمام,موضعی (پماد/ضماد/لوسیون/روغن مالی),خوراکی (جوشانده/دم کرده/نوشیدنی)

طبع زیره سبز

گرم و خشک

فصل برداشت زیره سبز

تابستان

محصول مورد استفاده زیره سبز

دانه

نام علمی زیره سبز

Cuminum cyminum L., Cuminum odorum Salisb., Cuminia cyminum J.F.Gmel.

نام رایج انگلیسی زیره سبز

Cumin

نام های دیگر زیره سبز

زیره سفید - کمون - سنوت

خانواده زیره سبز

Apiaceae, Umbelliferae

هشدار زیره سبز

برای ریه مضر است.

نحوه مصرف درمانی زیره سبز

-به عنوان گرم کننده، محلل، خشک کننده و قابض، آن را بخورید.
-برای درمان اسهال ناشی از رطوبت و بلغم، آن را در سرکه خیس کنید، بعد برشته کنید و بخورید.
-برای از بین بردن انگل های معده، آن را نرم بکوبید، با آب کرفس مخلوط کرده و بخورید.
-برای تسکین دندان درد، آب دم کرده ی آن را مزمزه کنید.
-برای درمان پوسته پوسته شدن کنار ناخن ها، آن را با نمک بسایید و بر روی آن ضماد کنید و دایم دست ها را چرب نگه دارید به خصوص شب ها.
-برای برطرف کردن خارش چشم، آب آن را با عسل مخلوط کرده و در چشم بکشید. همچنین اگر خارش ناشی از گرمی و حرارت باشد، عصاره ی آن را با سفیده ی تخم مرغ مخلوط کرده و در چشم بچکانید.
-برای قطع کردن خونریزی بینی، آن را در سرکه خیس کنید و در بینی بریزید و آن را استشمام هم بکنید.
 * مصلح آن کتیرا می باشد.

خواص درمانی زیره سبز

-مقوی معده، ضد نفخ، ادرار آور، قاعده آور عرق آور، شیر افزا، گرم کننده، محلل، خشک کننده و قابض است و از آن برای افزایش میل جنسی در خانم ها، تقویت معده، قطع قاعدگی در زنان جوان، از بین بردن انگل های معده، تسکین دندان درد، قطع کردن خونریزی بینی و درمان تشنج، صرع، گاز معده، ترشحات زنانه، قولنج، چاقی، نفخ ناشی از سوء هاضمه، گازهای روده، نزله های حاد، جمع شدن شیر در پستان، اسهال ناشی از رطوبت و بلغم، پوسته پوسته شدن کنار ناخن ها و خارش چشم استفاده می شود.
توضیحات تکمیلی
" گیاهی است از خانواده‌ی Umbelliferae، علفی، یک ساله، ظریف و معطر به طول ۱۵ تا ۵۰ سانتی متر، دارای ریشه ی دراز، باریک به رنگ سفید و ساقه ای راست و منشعب به تقسیمات دو تائی است. برگ های آن متناوب، شفاف، بی کرک و منقسم، نخی شکل و سبز رنگ است و گل هایی کوچک، به رنگ سفید یا صورتی که به شکل چتر مرکب در انتهای ساقه ی گل دهنده دارد که در ماه های اردیبهشت و خرداد ظاهر می شوند، ریشه ای عمودی و میوه هایی کوچک، مستطیلی شکل، به طول 6 – 5 میلی متر، پوشیده از خارهای کوتاه، به رنگ سبز خاکستری و در بعضی گونه ها سفید و زرد دارد. رنگ میوه بر حسب واریته های مختلف گیاه ممکن است زرد تیره یا خرمايی مایل به سبز و یا خاکستری باشد. دانه، ریشه و روغن، اندام دارویی این گیاه را تشکیل می دهند. تکثیر زیره ی سبز از طریق کاشت بذر آن است که در اسفند یا اوایل بهار در زمین اصلی کاشته می شوند و پس از چند ماه یعنی در اواخر تابستان برداشت می شوند. برداشت زیره ی سبز به علت این که میوه ها در یک زمان نمی رسند کمی مشکل است و باید با دقت انجام پذیرد تا هدر نروند. منشاء اولیه ی آن، ناحیه ی علیای مصر و سواحل نیل است. امروزه به حالت نیمه وحشی در منطقه ی وسیعی از مدیترانه، عربستان و نواحی مختلف ایران از جمله تبریز، خراسان، اطراف تهران، بین تهران و سمنان و دامغان و سمنان می روید.
 *نگهداری اسانس زیره سبز باید دور از هوا و نور، در شیشه های کاملا بسته صورت گیرد. "