روغن سرو کوهی

گیاهی است از خانواده ی cupressaceae درختی به ارتفاع ۲۰ تا ۲۵ متر دارای شاخه های کوچک،پوشیده ار برگ های بسیار کوچک،تنه ای با پوست صاف و به رنگ خاکستری مایل به قرمز دارای میوه به صورت نر وماده
ادامه مطلبآیکون

    طریقه مصرف روغن سرو کوهی :
    هشدار روغن سرو کوهی : ...
    خواص درمانی روغن سرو کوهی :
مشخصات
توضیحات تکمیلی
مشخصات

طریقه مصرف روغن سرو کوهی

موضعی (پماد/ضماد/لوسیون/روغن مالی)

محصول مورد استفاده روغن سرو کوهی

روغن

نام علمی روغن سرو کوهی

Juniperus communis L., Juniperus sabina L

نام رایج انگلیسی روغن سرو کوهی

Common juniper, Ground Juniper, savin juniper, savin fruit, Juniper berry oil, uniper Berry Essential Oil (from fruit) resin, juniper tar oil - cade oil (from wood of Juniperus oxycedrus)

نام های دیگر روغن سرو کوهی

ریس – مای مرز – لمبیر – صافینا – وهل

خانواده روغن سرو کوهی

Cupressaceae

هشدار روغن سرو کوهی

- از آنجایی که مصرف طولانی مدت آن می تواند باعث تحریک کلیه ها شود، هیچگاه بیش از شش هفته بدون وقفه از گیاه سرو کوهی استفاده نکنید.
 - از مصرف آن در دوران بارداری خودداری نمایید چون باعث تحریک رحم می شود، اما در هنگام زایمان می توان از آن استفاده نمود.

نحوه مصرف درمانی روغن سرو کوهی

طرز تهیه: آن را بکوبید، در روغن کنجد بریزید و در ظرف آهنی بجوشانید تا سیاه شود.
 - برای درمان سنگینی شنوایی، آن را در گوش بچکانید.

خواص درمانی روغن سرو کوهی

- برای درمان سنگینی شنوایی کاربرد دارد.
توضیحات تکمیلی
گیاهی است از خانواده ی cupressaceae درختی یک پایه، به ارتفاع ۲۰ تا ۲۵ متر دارای شاخه های کوتاه، پوشیده از برگ های بسیار کوچک و مثلث شکل است. تنه ای با پوست صاف به رنگ خاکستری مایل به قرمز، دارای شاتون های نر و ماده که شاتون های نر آن، کوچک و تخم مرغی شکل هستند ولی شاتون های ماده ی آن در آغاز شکل کروی و رنگ خاکستری مایل به سبز دارند ولی تدریجا به شکل مخروط های بیضوی و دارای فلس در می آیند. میوه، برگ و چوب اندام دارویی این گیاه را تشکیل می دهند، روغن این گیاه خاصیت دارویی دارد. چوب و میوه به نام های galbules وnoix de cypre موسوم اند. میوه اش که از فلس های گوشتدار و محتوی دانه های زاویه دار می باشد باید زمانی که هنوز رنگ سبز زایل نگریده و گوشتدار است از درخت چیده شود. این درختچه در کوهستان های اروپای مرکزی و جنوبی و غرب آسیا تا شمال سیبری انتشار دارد. در ایران نیز در ارتفاعات و جنگل های شمال از جمله جنگل های نور و کجور، گیلان: سفیدرود، رودبار و منجیل، بین رشت و کالوروز. مازندران: پل زنگوله، دره چالوس، گرگان: دره زرین گل نزدیک علی آباد، دره مجاور رامیان دیده می شود.