گل شقایق

شقایق گیاهی است علفی از خانواده ی Papaveraceae، به ارتفاع ۲۵ تا ۹۰ سانتیمتر، دارای برگ هایی پوشیده از کرک، پهنکی منقسم، گل هایی به رنگ قرمز و به ندرت بنفش و گلی که پس از باز شدن گلبرگ ها می ریزند. شقایق میوه ای شبیه خشخاش، ولی کوچکتر از آن دارد. گل شقایق عاری از بو می باشد.
ادامه مطلبآیکون

    طریقه مصرف گل شقایق : ...
    طبع گل شقایق :
    هشدار گل شقایق : ...
    خواص درمانی گل شقایق : ...
مشخصات
توضیحات تکمیلی
مشخصات

طریقه مصرف گل شقایق

غرغره,موضعی (پماد/ضماد/لوسیون/روغن مالی),خوراکی (جوشانده/دم کرده/نوشیدنی)

طبع گل شقایق

سرد و خشک

فصل برداشت گل شقایق

تابستان

محصول مورد استفاده گل شقایق

دانه,گلبرگ

نام علمی گل شقایق

Papaver Rhoeas L.

نام رایج انگلیسی گل شقایق

Red poppy, Corn poppy

نام های دیگر گل شقایق

خشخاش بستانی

خانواده گل شقایق

Papaveraceae

هشدار گل شقایق

 مصرف بیش از حد و یا مداوم گل شقایق مسمومیت زا می باشد. بدین ترتیب که بر روی اعصاب مرکزی و تنفسی اثر می گذارد و تعداد تنفس به 2 تا 4 بار در دقیقه کاهش می یابد. خشکی مخاط دهان، خواب آلودگی و تنگ شدن مردمک چشم از سایر علایم مسمومیت است. جهت رفع مسمومیت و خالی کردن معده بیمار به وسیله مواد قی آور، استفاده از چای، قهوه و سایر ترکیبات تانن دار و در موارد شدیدتر تنفس مصنوعی و استفاده از پادزهر لازم است.

نحوه مصرف درمانی گل شقایق

- اعراب، له شده ی دانه ی شقایق را با عسل مخلوط کرده، چند بار در روز جهت رفع بی خوابی مصرف می نمایند.
-به عنوان خواب آور برای اطفال، ۸ تا ۱۰ عدد کپسول آن را در ۱ لیتر آب جوشانده، به مقدار ۳ تا ۴ قاشق کوچک هنگام شب مصرف نمایید.
- به عنوان مسکن ناراحتی های مخاط دهان، جوشانده ی آن را غرغره نمایید.
- برای درمان شکم روش، جوشانده ی رقیق آن را در روغن زیتون مخلوط کرده و به صورت موضعی مصرف نمایید.
- برای حفاظت از پوست و شادابی آن، همچنین رفع حالت تحریک مخاط چشم و احساس خستگی آن، ۱۵ گرم گلبرگ شقایق را در نیم لیتر آب دم کرده، صاف کنید و پس از سرد شدن به صورت موضعی استفاده نمایید.
*طرز تهیه ی شربت شقایق: شربت گل شقایق از دم کردن ۱۰۰ گرم آن در یک و نیم لیتر آب جوش به دست می آید. به این صورت که پس از آنکه گل شقایق را به مدت ۶ ساعت در آب جوش دم کردند، معادل ۱۵۰۰ گرم قند بدان اضافه می کنند.

خواص درمانی گل شقایق

شقایق را معمولا با مریم گلی، در تهیه ی فراورده های بهداشتی و کرم به منظور رفع معایب عادی پوست های چرب و تامین سلامت آن ها به کار می برند این گیاه نرم کننده ی سینه و گلو، خلط آور، عرق آور، خواب آور، آرام بخش، ملین، نرم کننده، مخدر ضعیف، محافظ و شاداب کننده ی پوست، مسکن بیماری های سینه، معرق در ذات الجنب، نرم کننده در التهاب و اورام، مسکن و فاقد مورفین است و از آن برای درمان سرماخوردگی، برونشیت، نزله های ششی، آنژین ها، سرفه های مقاوم، سیاه سرفه، آسم، تب های دانه ای، ذات الجنب، بی خوابی های اطفال و افراد مسن، درد گوش، دیسانتری های ساده، ناراحتی های مخاط دهان، شکم روش، تحریک مخاط چشم و خستگی آن نیز استفاده می شود
توضیحات تکمیلی

"شقایق گیاهی است علفی از خانواده ی Papaveraceae، در مزارع، اماکن سایه دار، دشت ها، نواحی کم درخت جنگل ها و دامنه های کم ارتفاع کوهستانی می روید، به ارتفاع ۲۵ تا ۹۰ سانتیمتر، دارای برگ هایی پوشیده از کرک، پهنکی منقسم یه تقسیمات عمیق دندانه دار و یا قطعات نسبتا جدا از یکدیگر، گل هایی به رنگ قرمز و به ندرت بنفش و گلی که پس از باز شدن گلبرگ ها می ریزند به طوری که فقط کاسبرگی که شبیه کپسول است باقی می ماند. زمان باز شدن گل شقایق، در اواسط بهار است. شقایق، میوه ای شبیه خشخاش، ولی کوچکتر از آن، به طول ۱ تا ۲ سانتیمتر و به عرض ۶ تا ۱۰ میلیمتر دارد. گل شقایق عاری از بو می باشد. گلبرگ و کپسول میانی، اندام دارویی این گیاه را تشکیل می دهند. گلبرگ های شقایق را در تابستان از مزارع و محل رویش این گیاه جمع آوری کرده و به سرعت به صورت قشر نازکی بر روی یک صفحه کاغذ در سایه و یا در اتاق های مخصوص با گرمای مشخص می گسترانند و یا در اتو خشک می کنند. گلبرگ های خشک شده ی شقایق را باید در محل های خشک نگهداری کرد. تاریخ استفاده ی درمانی از گل شقایق به زمان های دور بر می گردد زیرا این گیاه به علت وجود در مزارع، همراه با دانه ی غلات، حبوبات و غیره، به نواحی مختلف کره ی زمین پخش شده است. گلبرگ شقایق چون از طرفی به خلاف خشخاش، فاقد مرفین است و مضرات آن را ندارد و از طرفی دیگر دارای بعضی از اثرات درمانی خشخاش ولی به نحوی ضعیف تر است آن را جانشین تریاک، در بیماری های اطفال می دانسته اند. محل رویش شقایق در ایران گرگان، گیلان، آذربایجان، خوزستان و کرمان است. "