برگ عشقه

گیاهی است از خانواده ی Araliaceae، از نوع پیچک های همیشه سبز، زینتی، خزنده که از تکیه گاه تا ارتفاع ۲۰ متر بالا می رود. برگ های سبز تیره، چرمی، ضخیم، شفاف و همیشه سبز است. شکل ظاهری برگ های آن بر دو نوع متفاوت است به نحوی که برگ های کلی گیاه، پهنکی مرکب از ۵ لوب زاویه دار با ظاهر مشخص ولی برگ های واقع بر روی شاخه های گلدار آن، ظاهر ساده یا با کناره موجدار، نوک تیز و باریک در دو انتها دارند.

ادامه مطلبآیکون

    طریقه مصرف برگ عشقه :
    طبع برگ عشقه :
    هشدار برگ عشقه : ...
    خواص درمانی برگ عشقه : ...
مشخصات
توضیحات تکمیلی
مشخصات

طریقه مصرف برگ عشقه

موضعی (پماد/ضماد/لوسیون/روغن مالی)

طبع برگ عشقه

سرد و خشک

فصل برداشت برگ عشقه

پاییز,زمستان

محصول مورد استفاده برگ عشقه

برگ

نام علمی برگ عشقه

Hedera Helix L.

نام رایج انگلیسی برگ عشقه

Bentwood, Ivy

نام های دیگر برگ عشقه

پاپی تال – پاپیتال – داردوست – لبلاب – دردوس – ولک – ولگان – ولگم – بلگم – تبج – تیچ – لشک – بالو – ولو – بلو – بلوه – حبل المساکین – بقله البارده

خانواده برگ عشقه

Araliaceae

هشدار برگ عشقه

- در گیاه عشقه مواد سمی وجود دارد، در مصرف آن احتیاط کنید و تحت نظر پزشک مصرف کنید.
- مصرف عشقه برای تمامی موجودات از جمله اطفال، پرندگان و حیوانات سمی است.
- عوارض مسمومیت با عشقه عبارت از استفراغ، اسهال، پیدایش ضایعاتی در دستگاه هضم، احتقان مننژها است. برای رفع مسمومیت مصرف مواد قی آور، شیر، مواد نرم کننده و ترکیبات تریاک دار توصیه شده است.
- تماس جوانه های گیاه با پوست بدن ایجاد تحریکات جلدی می نماید.

نحوه مصرف درمانی برگ عشقه

به عنوان ادرار آور، محرک و مسهل 4 تا 5 گرم از آن را در یک لیتر آب بجوشانید، بعد آب صاف کرده ی آن را در طول روز سه بار بنوشید.
 - برای رفع التهاب های پوستی و التیام زخم ها با آب جوشانده ی آن کمپرس کنید.
 - برای درمان کچلی آن را در سرکه خیس کنید و به مدت یک هفته به طور مکرر ضماد کنید.
 - برای درمان زخم های دردناک، تازه ی آن را بکوبید، بعد همراه با کمی قند، دارچین و گرد ذغال مرهم درست کنید و بر روی موضع ضماد کنید. -به عنوان آرام کننده و ضد درد رماتیسم، ۵ گرم الکاتور برگ عشقه، ۲۰ قطره اسانس اوریگان، ۲۰ قطره لانولین و ۴۰۰۰ گرم وازلین یا آکسونژ را مخلوط کرده و به صورت پماد روی محل دردناک مالش دهید، اگر عضو مورد نظر دارای التهابی با احساس فشار باشد باید جوشانده ی گیاه و یا ضماد برگ آن بکار رود. -برای درمان التهاب، تجمع شیر در پستان و زخم های غانقرایائی، برگ های تازه ی عشقه را له کرده، گرد زغال یا قند و دارچین خرد شده را به آن بیفزایید و سپس در محل دردناک یا بر روی زخم قرار دهید.

خواص درمانی برگ عشقه

از آن به عنوان ادرار آور، محرک، صفرا بر، مسکن درد، خلط آور، قاعده آور، مسهل و برای رفع التهاب های پوستی، التیام زخم ها، دفع رسوبات صفراوی، رفع انسداد پستان و درمان کچلی، شوره سر، راشیتیسم، نزله بینی، سینوزیت، برخی اختلالات مغزی، غلظت خون، خونروی رحمی (خونروی در فواصل قاعدگی)، سیاه سرفه، التهاب نای، برونشیت مزمن، رماتیسم، نقرس، ترشحات مهبلی، فشار خون، سلولیت، زخم های صعب العلاج، زخم ساق پا، باد سرخ، زگیل، میخچه، ورم اعصاب، دردهای عصبی و زخم های دردناک استفاده می شود.
توضیحات تکمیلی
"گیاهی است از خانواده ی Araliaceae، از نوع پیچک های همیشه سبز، زینتی، خزنده که از تکیه گاه تا ارتفاع ۲۰ متر بالا می رود. برگ های سبز تیره، چرمی، ضخیم، شفاف و همیشه سبز است. شکل ظاهری برگ های آن بر دو نوع متفاوت است به نحوی که برگ های کلی گیاه، پهنکی مرکب از ۵ لوب زاویه دار با ظاهر مشخص ولی برگ های واقع بر روی شاخه های گلدار آن، ظاهر ساده یا با کناره موجدار، نوک تیز و باریک در دو انتها دارند. زمان گل دادن آن پاییز است و میوه اش سته گوشتدار، به بزرگی یک نخود کوچک به رنک بنفش مایل به سبز است که پس از رسیدن کامل، رنگ سیاه مایل به آبی پیدا می کند و در زمستان می رسد. اگر تکیه گاه این گیاه به غلتی از بین برود، با تغییر شکلی که پیدا می کند به صورت یک درخت کوچک، با ساقه ی راست در می آید. برگ، ساقه و میوه اندام دارویی گیاه را تشکیل می دهند. به علت داشتن نوش بسیار مرغوب مورد علاقه ی زنبور عسل است. رزین این گیاه نیز مانند میوه و برگ عشقه سمی است. عشقه در نواحی غربی اروپا تا سر حد روسیه فراوان است. در قفقاز، ارمنستان، لبنان و نواحی غربی ایران مانند کردستان نیز گسترش دارد. این گیاه دارای سه گونه می باشد: 1- گونه ی Hedera colchica c.coch. که دارای برگ های تخم مرغی شکل و چرمی با دمبرگ بلند، گل های چتری به رنگ زرد مایل به سبز و میوه های ریز و سیاه رنگ می باشد. این گونه در جنگل های شمال ایران از آستارا تا رامیان گرگان انتشار دارد. 2- گونه ی Hedera helixl که دارای برگ های کوچک است و بعضی از انواع آن از درختان بالا می روند. این گونه بومی آسیا، اروپا و شمال ایران است. 3- گونه ی Hedera Pastuchowii که دارای برگ هایی نوک تیز با پهنه ی قلبی شکل و دمبرگ های کوتاه می باشد. این گونه نیز بومی ایران، قفقاز و آسیای صغیر است. "