گل گاوزبان

گیاهی است از خانواده Braginaceae، علفی و یک ساله به ارتفاع ۶۰ سانتی متر، برگ هایی منفرد، ساده و پوشیده از تارهای خشن، گل هایی به رنگ آبی زیبا و به ندرت سفید یا گلی. از اختصاصات جام گل آن این است که قطعات پهنک جام، به لوله ای که در غالب گیاهان این تیره دیده می شود، منتهی نمی گردد.

ادامه مطلبآیکون

    طریقه مصرف گل گاوزبان :
    طبع گل گاوزبان :
    هشدار گل گاوزبان : ...
    خواص درمانی گل گاوزبان : ...
مشخصات
توضیحات تکمیلی
مشخصات

طریقه مصرف گل گاوزبان

خوراکی (جوشانده/دم کرده/نوشیدنی)

طبع گل گاوزبان

گرم

فصل برداشت گل گاوزبان

بهار,تابستان

محصول مورد استفاده گل گاوزبان

گل

نام علمی گل گاوزبان

Borago officinalis L.

نام رایج انگلیسی گل گاوزبان

Borage

نام های دیگر گل گاوزبان

گلبرگ گاوزبان - برگ گل گاوزبان - لسان الثور

خانواده گل گاوزبان

Braginaceae

هشدار گل گاوزبان

- به دلیل داشتن آلکالوئید پیرولیزیدین استفاده طولانی مدت مجاز نمی باشد.
 - مصرف آن در دوران بارداری و شیردهی توصیه نمی شود.

نحوه مصرف درمانی گل گاوزبان

- برای تقویت اعصاب، بالا بردن حرارت غریزی بدن، زیاد کردن مقدار سوخت و ساز مواد در درون سلول های بدن و در نتیجه تولید کالری بیش تر، بند آوردن اسهال های رطوبتی، بهبود تنگی نفس، افزایش خون رسانی به مغز و نیز درمان سرسام، مالیخولیا، جنون و کم حواسی، آب دم کرده ی آن را بنوشید.
 - برای درمان زکام، برونشیت، زردی یا یرقان، کهیر، تبخال و سرخک، هر روز 10 گرم از آن را در یک لیتر آب دم کنید و آب صاف کرده ی آن را در طول روز به مرور بنوشید.
 - برای درمان خفقان سرد مزاج، آن را با لیمو عمانی دم کنید و بنوشید.
 - برای تقویت قلب و درمان ضعف و امراض قلبی، به مدت 40 روز هر روز یک مثقال (تقریبا 5 گرم) از آن را با یک مثقال سنبل الطیب دم کنید و آب آن را با نبات شیرین کرده و بنوشید.
 - برای درمان ورم کلیه، یک مثقال (تقریبا 5 گرم) از آن را با یک مثقال مریم نخودی بجوشانید و آب آن را صاف کرده و آن مقدار را سه روز صبح ناشتا بنوشید.
 - برای درمان وسواس، هر روز عرق آن را بنوشید. 
- به عنوان تیزان معرق در تب های دانه ای مثل سرخک و مخملک ۱۰ گرم گل گاوزبان، ۱۵ کرم برگ بادرنجبویه و ۱۵ گرم پر سیاوشان را در ۵۰۰ گرم آبجوش وارد کرده و به مدت ۱ ساعت دم کنید سپس صاف کرده، شربت گل شقایق به مقدار ۵۰ گرم به آن بیفزایید و در مدت ۲۴ ساعت مصرف نمایید.

خواص درمانی گل گاوزبان

از گل این گیاه برای تقویت قلب، اعصاب، بالا بردن حرارت غریزی بدن، زیاد کردن مقدار سوخت و ساز مواد در درون سلول های بدن و در نتیجه تولید کالری بیش تر، بند آوردن اسهال های رطوبتی، بهبود تنگی نفس، ضعف و امراض قلبی، افزایش خون رسانی به مغز و نیز درمان سرسام، مالیخولیا، جنون، کم حواسی، وسواس، زکام، برونشیت، زردی یا یرقان، کهیر، تبخال، سرخک، خفقان سرد مزاج و ورم کلیه استفاده می شود.
توضیحات تکمیلی
"گاو در زبان ترکی به معنی آبی هم آمده است و گل گاوزبان یعنی گلی که برگی آبی رنگ دارد. گاوزبان گیاهی است از خانواده Braginaceae، علفی و یک ساله که ارتفاع ساقه ی آن تا ۶۰ سانتی متر می‌رسد. برگ هایی منفرد، ساده و پوشیده از تارهای خشن دارد. گل های آن که به تناسب محل رویش، در فاصله ماه های فروردین و تیر ظاعر می شود، رنگ آبی زیبا و به ندرت سفید یا گلی دارد. کاسه و جام گل آن ۵ قسمتی و منقسم به قطعاتی است که بدان ظاهر جدا گلبرگ می دهد. از اختصاصات جام گل آن این است که قطعات پهنک جام، به لوله ای که در غالب گیاهان این تیره دیده می شود، منتهی نمی گردد و این خود بهترین وسیله تشخیص آن از گیاهان مختلف این تیره است. ساقه ی آن شیاردار و خاردار، برگ ‌ها ساده و پوشیده از تارهای می باشد. جام های گل گاوزبان را همزمان با گلدهی گیاه یعنی از فروردین تا تیر ماه جمع آوری می کنند. برای بالا بردن کیفیت جام ها باید آن ها را در سایه با دمای ملایم و در سطح وسیع برای جلوگیری از رشد قارچ ها و از بین رفتن گل ها خشک نمود. برگ گاوزبان دارای بوی ضعیف و طعم بدون مزه است ولی گل هایش طعم لعابی دارد. گل، برگ و یا سرشاخه گلدار اندام دارویی این گیاه را تشکیل می دهند. از نام‌های دیگر محلی می توان "برنجاس" و "گانیل" را نام برد که این اسامی بیشتر در میان عشایر قشقایی جنوب استان فارس و حاشیه ی خلیج فارس مورد استفاده قرار می‌گیرند. گاوزبان احتمالاً از نواحی غربی مدیترانه، اسپانیا شمال آفریقا به نواحی دیگر راه یافته و امروزه در منطقه ی مدیترانه، نواحی شمال آفریقا و قسمت‌هایی از خاورمیانه می روید. این گیاه در مناطق وسیعی از شمال ایران از جمله آذربایجان، گیلان، مازندران، کلاردشت، ارتفاعات چالوس، کندوان و جنگل گلستان نیز می روید."